تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
يَهْدِي بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَهُ سُبُلَ السَّلامِ وَ يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِهِ وَ يَهْدِيهِمْ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ «16»
ترجمه
هدايت ميکند بآن خداوند کسانيرا که متابعت ميکنند رضايش را براههاى سلامتى و بيرون ميآورد ايشان را از تاريکيها بروشنائى بدستور خود و هدايت مى‌کند آنانرا براه راست.
تفسير
نور و کتاب در آيه قبل چه مراد بهر دو قرآن باشد چه يکى پيغمبر و امام چون آنها هم کتاب ناطق خدايند در معنى اتحاد دارند لذا ضمير مفرد آورده شده است و کسيکه طالب خوشنودى خدا باشد بسبب قرآن و عترت هدايت ميشود بطرق سلامت از عذاب الهى و کسى که در اينمقام نباشد از هر دو يا يکى از آندو اعراض ميکند و در ظلمات جهل باقى مى‌ماند و بعذاب ابدى گرفتار ميشود و بنور اسلام و تشيّع منور نميگردد پس شرط بيرون آمدن از ظلمات کفر اذن و اراده و توفيق و هدايت الهى است با قرب طرق بخدا و بهشت و شرط اينها طلب خود آدمى است که با خدا راه داشته باشد و بالفطره
جلد 2 صفحه 189
طالب رضاى او باشد و سرپيچى از احکام او ننمايد خلاصه آنکه وسائل موجود است اگر کوتاهى شود از طرف خود ما است ..