1- رابطهى رهبر و مردم، بايد عميق و عاطفى باشد. «يا قَوْمِ»
2- سرزمينهاى مقدّس را بايد از چنگ نااهلان بيرون آورد. «ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ»
3- همه جاى زمين يکسان نيست، برخى جاها قداست دارد. «الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ»
4- فرار از جبهه، حرام است. ادْخُلُوا ... وَ لا تَرْتَدُّوا
5- برخوردارى از نعمتهاى الهى، مسئوليّت دارد. جَعَلَ فِيکُمْ أَنْبِياءَ وَ جَعَلَکُمْ مُلُوکاً ... ادْخُلُوا
6- از مصاديق و نمونههاى خسارت، محروميّت از مکانهاى مقدّس است.
ادْخُلُوا ... وَ لا تَرْتَدُّوا ... فَتَنْقَلِبُوا خاسِرِينَ
تفسير نور(10جلدى)، ج2، ص: 268