1- بودن نااهلان در جايى، دليل کنارهگيرى افراد شايسته نيست. يا قَوْمِ ادْخُلُوا ... فَإِنْ يَخْرُجُوا مِنْها فَإِنَّا داخِلُونَ
2- بايد دشمن را بيرون کرد، نه آنکه صبر کرد تا خودش بيرون رود. «فَإِنْ يَخْرُجُوا مِنْها فَإِنَّا داخِلُونَ»
3- راحتطلبى، ممنوع است بايد اقدام کرد و امداد خواست تا دشمن را بيرون راند. (انتقاد قرآن از بنىاسرائيل که گفتند: «إِنَّا لَنْ نَدْخُلَها»)
4- توقّع پيروزى بدون مبارزه، تفکّرى نادرست است. «فَإِنْ يَخْرُجُوا مِنْها فَإِنَّا داخِلُونَ»
5- بدتر از نافرمانى، جسارت ولجاجت است. «لَنْ نَدْخُلَها» (با توجّه به اينکه در حرف «لَنْ» ايهام جسارت است.)
«1». تفسير نمونه.
«2». دائرةالمعارف، فريد وجدى.
تفسير نور(10جلدى)، ج2، ص: 269