1- خداترسى، زمينهى فراهم شدن الطاف و نعمتهاى الهى است. يَخافُونَ أَنْعَمَ اللَّهُ ...
2- آنکه از خدا بترسد، احساس مسئوليّت مىکند وپيروى از فرمان پيامبر خدا را واجب مىداند ودر برابر قدرتهاى ديگر تسليم نمىشود. يَخافُونَ أَنْعَمَ اللَّهُ ... ادْخُلُوا
3- خداترسى، زمينهى شجاعت و جرأت و عمل است. يَخافُونَ ... ادْخُلُوا
«1». تفسير نمونه.
«2». تفسير نورالثقلين.
جلد 2 - صفحه 270
4- خداترسى، نعمتى الهى است. «يَخافُونَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمَا»
5- هنگام حمله، بايد به رزمندگان روحيه داد. «فَإِنَّکُمْ غالِبُونَ»
6- خوف الهى و تقوا، به انسان بصيرت و نيروى تحليل صحيح و روشن از مسائل مىدهد. يَخافُونَ ... فَإِنَّکُمْ غالِبُونَ
7- توکّل، بايد مخلصانه و تنها بر خدا باشد. «عَلَى اللَّهِ فَتَوَکَّلُوا»
8- اگر اهل ايمان با شهامت وارد شوند، منحرفان ميدان را ترک مىکنند. «فَإِذا دَخَلْتُمُوهُ فَإِنَّکُمْ غالِبُونَ»
9- اصل در موفقيّت تنها امکانات مادّى نيست، بلکه ايمان و توکّل، تصميم و جرأت نيز لازم است. ادْخُلُوا ... وَ عَلَى اللَّهِ فَتَوَکَّلُوا
10- توکّل به تنهايى کافى نيست، بلکه همراه با تلاش ما را به مقصد مىرساند.
ادْخُلُوا ... فَتَوَکَّلُوا
11- توکّل، نشانهى ايمان و کليد نجات از بنبستها و ترسهاست. فَتَوَکَّلُوا إِنْ کُنْتُمْ ...
12- از شما حرکت، از خدا برکت و نصرت. «فَإِذا دَخَلْتُمُوهُ فَإِنَّکُمْ غالِبُونَ وَ عَلَى اللَّهِ فَتَوَکَّلُوا إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ»
13- توکّل، تنها به لفظ نيست؛ بلکه روحيّهاى برخاسته از ايمان است. «فَتَوَکَّلُوا إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ»