اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
لَئِن بَسَطت‌َ إِلَي‌َّ يَدَک‌َ لِتَقتُلَنِي ما أَنَا بِباسِطٍ يَدِي‌َ إِلَيک‌َ لِأَقتُلَک‌َ إِنِّي أَخاف‌ُ اللّه‌َ رَب‌َّ العالَمِين‌َ «28»
اگر تو دست باز کني براي کشتن من من دست باز نميکنم براي کشتن تو من ميترسم از خدا پروردگار عالميان.
قتل نفس از گناهان بسيار بزرگ است که موجب زوال ايمان و خلود در عذاب است بنص آيه شريفه وَ مَن يَقتُل مُؤمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُه‌ُ جَهَنَّم‌ُ خالِداً فِيها سوره
جلد 6 - صفحه 344
نساء آيه 93، و مکرر گفته‌ايم که مؤمن مخلّد در عذاب نخواهد شد پس خلود دليل بر عدم ايمان است بخصوص اينکه قتل نفس که تأسيس اينکه معصيت بزرگ است و بمقتضاي حديث شريف
(من سن سنة سيئة کان له وزرها و وزر من عمل بها الي يوم القيمة)
شرکت در عقوبت تمام قتل نفسها است تا قيامت.
لَئِن بَسَطت‌َ إِلَي‌َّ يَدَک‌َ مقول قول هابيل است که خطاب بقابيل ميکند لِتَقتُلَنِي که اراده قتل مرا داري ما أَنَا بِباسِطٍ يَدِي‌َ إِلَيک‌َ من اراده همچه گناهي نخواهم کرد لِأَقتُلَک‌َ زيرا من از انتقام خدايي ميترسم.
(اشکال)
دفاع امريست واجب حرام نيست چرا هابيل دفاع نکرد بلکه او را باين کلام جري نمود.
(جواب)
موضوع دفاع هنوز محقق نشده بود زيرا مجرد تهديد بود که من تو را خواهم کشت لکن در چه موقع و بچه وسيله معلوم نيست و هابيل باين لسان نهي از منکر کرد که قتل نفس باعث عذاب الهي است و کسي که از عذاب الهي بيم دارد بايد خود را در معرض عذاب در نياورد.
إِنِّي أَخاف‌ُ اللّه‌َ رَب‌َّ العالَمِين‌َ خوف از خدا دو نحوه است يکي آنکه مرتکب معاصي شود سپس خوف پيدا کند و موفق بتوبه و تدارک شود و ديگر آنکه قبلا خوف داشته باشد و او مانع شود از ارتکاب معصيت چنانچه معني عصمت همين است خوفي است که مانع شود از صدور کليه معاصي حتي خطور در قلب و خوف انبياء و اوصياء از همين بابست.
345