تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَطَوَّعَتْ لَهُ نَفْسُهُ قَتْلَ أَخِيهِ فَقَتَلَهُ فَأَصْبَحَ مِنَ الْخاسِرِينَ (30) فَطَوَّعَتْ لَهُ نَفْسُهُ قَتْلَ أَخِيهِ‌: پس آسان و فراخ کرد امر قابيل را، نفس خبيث او، کشتن برادرش هابيل را، يعنى بر وجه وسعت و سهولت، قصد قتل برادر خود کرد و کمر قتل او بسته و در کمينگاه انتقام بنشست، و همينکه آدم عليه السّلام عزيمت بيت المعمور کعبه معظمه نمود، قابيل فرصت يافته به سر رمه آمد. هابيل را ديد خوابيده، سنگى برداشت و بر سر هابيل فرود آورد، چنانچه مغز سرش پريشان شد. فَقَتَلَهُ فَأَصْبَحَ مِنَ الْخاسِرِينَ‌: پس کشت او را به آن سنگ، پس گشت از زيانکاران در دنيا، به آنکه بقيه عمر مردود و مطرود بود، و در آخرت، که نصف عذاب جهنم براى او خواهد بود.