تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) فَطَوَّعَتْ لَهُ نَفْسُهُ قَتْلَ أَخِيهِ فَقَتَلَهُ فَأَصْبَحَ مِنَ الْخاسِرِينَ (30) ترجمه‌ پس آسان کرد از براى او نفس او کشتن برادرش را پس کشت او را پس گرديد از زيان‌کاران. تفسير چون صحبت آن دو برادر به اين جا رسيد نفس امّاره بسوء براى تسکين غضب و شيطان پليد براى فريب پسر آدم قيام نمودند و به قابيل وسوسه کردند که اگر برادر را نکشى اين نام که قبول قربانى باشد در اعقاب او باقى خواهد ماند و بر ذرّيات تو مباهات مينمايند علاوه بر آنکه مقام وصايت براى او مسلم شده است و در صورت کشتن قهرا وصايت از آن تو است و اعقابى براى او نخواهد بود تا بقبول قربانى مباهات نمايند لذا قضيه مسکوت خواهد ماند و کيفيت کشتن با سنگ را شيطان باو تعليم نمود قابيل هم قبول کرد و چنين امر بزرگى را سهل و آسان پنداشت و صبر کرد تا برادرش بخواب رفت سنگى برداشت و سر برادر را خورد نمود و اين بار گران را بدوش گرفت و در دنيا و آخرت زيانکار شد و متحير ماند که با جسد برادر چه کند چون تا آن تاريخ کيفيت دفن اموات معلوم نبود ..