تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
إِنَّ الَّذِينَ کَفَرُوا لَوْ أَنَّ لَهُمْ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً وَ مِثْلَهُ مَعَهُ لِيَفْتَدُوا بِهِ مِنْ عَذابِ يَوْمِ الْقِيامَةِ ما تُقُبِّلَ مِنْهُمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ (36)
ترجمه
همانا آنانکه کافر شدند اگر باشد مر ايشانرا آنچه در زمين است بتمامى و مانند آن باشد با آن تا فدا دهند بآن از عذاب روز رستخيز پذيرفته نشود از آنها و از براى آنها است عذابى دردناک.
بيان
تمام اموال دنيا بعلاوه يک برابر آن بر فرض از آن کسى باشد و خواسته باشد آن را بدهد براى نجات از آتش جهنم از او پذيرفته نميشود اگر کافر يعنى دشمن على (ع) باشد بروايت عياشى از صادقين عليهما السلام چنانچه در نفحات نقل نموده است که آنها دشمنان على (ع) ميباشند و اين تمثيل براى آنستکه معلوم شود خلاصى از آتش براى کفار ممکن نيست و اگر دو برابر تمام اموال و امتعه و رياسات دنيوى را بکسى بدهند نبايد کافر بخدا و امير المؤمنين (ع) شود و اگر بشود مغبون است زيرا اگر داشته باشد ميدهد براى نجات ولى پذيرفته نميشود ..