تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَمَنْ تابَ مِنْ بَعْدِ ظُلْمِهِ وَ أَصْلَحَ فَإِنَّ اللَّهَ يَتُوبُ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (39) فَمَنْ تابَ مِنْ بَعْدِ ظُلْمِهِ‌: پس هر که توبه کند بعد از ستمکارى خود، يعنى دزدى‌ وَ أَصْلَحَ‌: و به صلاح آرد کار خود را به اينکه ترضى خصم کند و عازم باشد بر آنکه به دزدى رجوع ننمايد فَإِنَّ اللَّهَ يَتُوبُ عَلَيْهِ‌: پس بدرستى که خداوند متعال رجوع فرمايد از عذاب به مغفرت، و قبول نمايد توبه او را، إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ‌: بدرستى که خداوند عزّ و جلّ آمرزنده است گناه او را، مهربان است بر او که در محشر رسوا و عذاب نفرمايد.