تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ قَفَّيْنا عَلى آثارِهِمْ بِعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْراةِ وَ آتَيْناهُ الْإِنْجِيلَ فِيهِ هُدىً وَ نُورٌ وَ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْراةِ وَ هُدىً وَ مَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ (46)
تفسير اثنا عشرى، ج3، ص: 98
بعد از ذکر حال يهود، بيان حال نصارى را فرمايد:
وَ قَفَّيْنا عَلى آثارِهِمْ بِعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ: و در قفا و تابع درآورديم بر اثرهاى پيغمبران، عيسى بن مريم را، به اين معنى که او را بعد از ايشان مبعوث ساختيم. مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْراةِ: در حالتى که تصديق کننده بود آن چيزى را که پيش از او فرستاده بوديم از کتاب تورات که بر موسى عليه السّلام نازل شده بود، تصديق نمود به آن و امر فرمود به احکام آن. وَ آتَيْناهُ الْإِنْجِيلَ: و عطا فرموديم عيسى را انجيل. فِيهِ هُدىً وَ نُورٌ: در حالتى که در آن انجيل هدايت و راهنمائى بود به توحيد و ساير امور حقه، و روشنى به طريق حق. وَ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْراةِ: و در حالى که انجيل تصديق کننده و موافق بود در اصول دين آن چيزى را که پيش از او بود از تورات. وَ هُدىً وَ مَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ: و در حالتى که دلالت و ارشادى است به حق، و پندى است براى پرهيزکاران از شرک و معاصى.
تنبيه- تخصيص اهل تقوى به هدايت بعد از بيان هدايت مطلقا به جهت اشعار است به آنکه ايشانند که منتفع شوند به آن نه غير ايشان، اگرچه آن هادى جميع خلقان است، لکن کسى به کتاب الهى متعظ شود که آن را به سمع قبول استماع، و لين القلب باشد، و الّا قسى القلب و جاحد را نفعى نخواهد بخشيد.
در اسرائيليات حق تعالى فرمايد: يابن آدم استقامت سماواتى فى الهواء بلا عمد باسم من اسمائى و لا تستقيم قلوبکم بالف موعظة من کتابى يا ايّها النّاس کما لا تلين الحجر فى الماء کذلک لا تفيد الموعظة فى قلوب القاسية. اى پسر آدم، استقامت يافته هفت آسمان در هوا بدون ستون، بسبب يک اسم از اسماء من؛ و استقامت پيدا نکند قلوب شما به هزار موعظه از کتاب من. اى گروه مردمان، همچنانکه نرم نشود سنگ در آب، همچنين فايده ندهد موعظه در قلوب سخت.
تفسير اثنا عشرى، ج3، ص: 99