تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ قالُوا قُلُوبُنا غُلْفٌ بَلْ لَعَنَهُمُ اللَّهُ بِکُفْرِهِمْ فَقَلِيلاً ما يُؤْمِنُونَ (88) ترجمه‌ و گفتند دلهاى ما در پرده است بلکه لعنت کرده است ايشانرا خدا براى کفرشان پس اندکى ايمان مياورند.. تفسير گفتند دلهاى ما پر است از علم و خير گويا ظروف در بسته آندو است با اين حال نشناختيم فضل ترا که ذکر شده باشد در هيچ يک از کتب آسمانى و جارى باشد بر لسان هيچ يک از انبياء خدا پس رد فرمود خداوند آنها را که نيست چنين بلکه خداوند دور کرده است آنها را از خير پس ايمان ميآورند ايمان کمى يعنى ايمان ميآورند ببعض آنچه خدا فرستاده و کافر ميشوند ببعض ديگر، حقير عرض مى‌کنم و بنابر اين ايمانا که موصوف قليلا است در آيه شريفه محذوف است، و در مجمع احتمال داده است که قليلا حال باشد از فاعل يا منصوب بنزع خافض باشد و بنظر حقير ممکن نيست زيرا ممکن نيست کمى از ملعونان و کفار مؤمن باشند و منصوب بنزع خافض سماعى است قياس نميشود و در هر حال کلمه ما زائده و مفيد تاکيد است و اگر خوانده شود غلف (بتخفيف) يعنى گفتند دلهاى ما در پرده است پس نميفهمد کلام ترا چنانچه در جاى ديگر قرآن هم اين معنى دوم ذکر شده است و هر دو قرائت حق است و هر دو حرف را زده‌اند حقير عرض ميکنم ظاهرا امام (ع) اولا غلف بضمتين‌ جلد 1 صفحه 138 قرائت فرموده و بعد تجويز قرائت بسکون لام را نموده و اينهم دليلى است بر آنکه اختلاف قرائت مانع از تمسک بقرآن نيست چنانچه در صدر کتاب اشاره شد.