تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قُلْ يا أَهْلَ الْکِتابِ هَلْ تَنْقِمُونَ مِنَّا إِلاَّ أَنْ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْنا وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلُ وَ أَنَّ أَکْثَرَکُمْ فاسِقُونَ (59)
شأن نزول- ابو ياسر بن اخطب و رافع بن ابى، با نفرى از يهود از حضرت رسالت صلى اللّه عليه و آله پرسيدند: تو به کدام پيغمبران ايمان دارى. فرمود:
«نؤمن باللّه و ما انزل الينا و ما انزل الى ابراهيم و اسمعيل و اسحق» تا آخر، چون نام عيسى مذکور شد انکار نبوت او نموده گفتند: به خداى که نمى‌دانيم بدتر از دين شما دينى و نه اهل دينى کم بهره‌تر در دنيا و آخرت از شما؛ آيه شريفه نازل شد: «2» قُلْ يا أَهْلَ الْکِتابِ هَلْ تَنْقِمُونَ مِنَّا: بگو اى پيغمبر صلى اللّه عليه و آله اهل کتاب يعنى يهود را، آيا عيب مى‌گيرد از ما و انکار مى‌کنيد (استفهام انکارى است) يعنى عيب و انکار نمى‌کنيد إِلَّا أَنْ آمَنَّا بِاللَّهِ: مگر به جهت اينکه ايمان آورده‌ايم به خداى تعالى وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْنا: و آنچه نازل شده براى ما يعنى قرآن وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلُ: و آنچه قبل از ما نازل شده مانند تورات و انجيل و
«1» مدرک پيشين، صفحه 628، حديث 16 (راوى حديث جابر بن عبد اللّه است)
«2» مجمع البيان، جلد 2، صفحه 214.
تفسير اثنا عشرى، ج3، ص: 122
ساير کتب. وَ أَنَّ أَکْثَرَکُمْ فاسِقُونَ: و بدرستى که بيشتر شما خارج شده‌ايد از اقامه دين خود بسبب محبت رياست و کسب اموال، چه اگر دين خود را اقامه نمائيد متابعت دين اسلام را ملزم مى‌باشيد.