تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِذا جاؤُکُمْ قالُوا آمَنَّا وَ قَدْ دَخَلُوا بِالْکُفْرِ وَ هُمْ قَدْ خَرَجُوا بِهِ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما کانُوا يَکْتُمُونَ (61)
بعد از آن در صفت منافقان مىفرمايد:
وَ إِذا جاؤُکُمْ قالُوا آمَنَّا: و چون بيايند شما را منافقان يهود، يا عامه اهل نفاق، گويند ايمان آوردهايم مانند شما. وَ قَدْ دَخَلُوا بِالْکُفْرِ وَ هُمْ قَدْ خَرَجُوا بِهِ:
و حال آنکه داخل مىشوند به کفر، يعنى در وقت دخول و خروج بر صفت کفرند. وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما کانُوا يَکْتُمُونَ: و خداى تعالى داناتر است به آنچه
«1» اصول کافى، جلد 2 کتاب الايمان و الکفر، صفحه 318، حديث 11.
تفسير اثنا عشرى، ج3، ص: 125
هستند که مىپوشند از کفر و نفاق و کينه مسلمانان. در اين وعيد است مر ايشان را از اظهار ايمان و ابطان کفر و عناد.