تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْکِتابِ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَکَفَّرْنا عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ لَأَدْخَلْناهُمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ (65)
وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْکِتابِ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا: و اگر اهل کتاب ايمان بياورند به حضرت محمّد صلى اللّه عليه و آله و بپرهيزند از معاصى يا از ملت يهوديت و نصرانيت. لَکَفَّرْنا عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ: هر آينه ما مىگذريم و عفو مىنمائيم از ايشان گناهان آنها را و به آن مؤاخذه نمىکنيم به عقوبت. وَ لَأَدْخَلْناهُمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ: و هر آينه البته داخل مىنمائيم ايشان را به بهشت با نعمت. در اين، تنبيه است بر عظم معاصى و کثرت ذنوب ايشان، و بر آنکه اسلام محو کند گناهان گذشته را. و نيز دال است که اهل کتاب به بهشت داخل نشوند مگر وقتى که اسلام آورند.