اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هادُوا وَ الصّابِئُونَ وَ النَّصاري مَن آمَنَ بِاللّهِ وَ اليَومِ الآخِرِ وَ عَمِلَ صالِحاً فَلا خَوفٌ عَلَيهِم وَ لا هُم يَحزَنُونَ (69)
محققا کساني که ايمان آوردند و کساني که انتساب بيهود دارند و صابئين و نصاري کساني که ايمان بخدا و روز آخرت دارند و عمل صالح از آنها صادر ميشود پس نيست خوفي بر آنها و نيستند آنها غمناک.
اينکه آيه شريفه باندک اختلافي در سوره بقره آيه 61 که در مجلد دوم صفحه 48 گذشت احتياج بشرح ندارد مختصر کلامي که بايد متذکر شويم چند جمله است يکي وجه اينکه در اينکه آيه و الصابئون مرفوع شده بخلاف سوره بقره چيست، مفسرين اختلاف شديدي دارند و رد و ايراد بيکديگر که ذکر آنها لا يسمن و لا يغني من جوع است، و آنچه بنظر ميرسد و الصابئون خبر مبتداء محذوف است هم الصابئون و جمله عطف بجمله آمنوا و جمله هادوا است يعني و الّذين هم الصابئون و النصاري. جمله دوم- مراد از صابئون چيست بعضي گفتند که فرقهاي هستند که دين آنها مأخوذ از يهود و نصاري و مجوس است، بعضي گفتند معتقد بنوح هستند و کليه انبياء بعد از او را منکرند، لکن خبر از حضرت رضا عليه السلام است فرمود عبده نجوم هستند. جمله سوم- در اينکه آيه شريفه اينکه چهار طائفه را دو دسته ميکند: دسته اول مؤمنيني که ايمان ظاهري آورده و يهود و نصاري و صابئيني که بشرف اسلام مشرف نشدهاند که مستحق عذاب ابدي هستند و قابليت بهشت و نعم آن را ندارند، دسته دوم کساني که از اينکه چهار طائفه موفق بايمان حقيقي
جلد 6 - صفحه 429
بخدا و روز جزاء دارند و اعمال صالحه از آنها صادر ميشود اينها هيچ خوفي از عذاب ندارند و اهل نجات هستند و از هيچ گونه نعمي محروم نخواهند شد که موجب خسران آنها گردد.