تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ أَنْ يَکْفُرُوا بِما أَنْزَلَ اللَّهُ بَغْياً أَنْ يُنَزِّلَ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ عَلى‌ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ فَباؤُ بِغَضَبٍ عَلى‌ غَضَبٍ وَ لِلْکافِرِينَ عَذابٌ مُهِينٌ (90) ترجمه‌ بد است چيزيکه فروختند بآن خودهاشان را که کافر شوند بآنچه فرستاد خدا براى حسد از آنکه مى‌فرستد خدا از فضلش بر هر که ميخواهد از بندگانش پس بازگشت نمودند بخشمى فوق خشمى و از براى کافران عذابى است خوار کننده.. تفسير مذمت فرموده است خداوند يهود را براى کفرشان به محمد (ص) يعنى فروختند نفوس خودشان را بهدايا و فضول معاشى که مردم بآنها مى‌دادند با آنکه‌ جلد 1 صفحه 140 خداوند امر فرموده بود بفروختن خودهاشان را بطاعت و بندگى خدا تا قرار دهد نفوس و انتفاع از آنرا براى آنها دائم در بهشت و نعمت‌هاى آن ولى آنها تخلف نمودند از راه دشمنى با پيغمبر (ص) و براى آنکه باقى بماند عزت آنها در بين جهّال و رياست آنها در دنيا و نائل شوند بمشتهيات و برسند بمستمريات و لذا منصرف شدند و منصرف نمودند عوام را از طريق رشد و هدايت و واقف کردند آنان را بر جاده ضلالت و شقاوت و نتيجه آنمتاع بديکه خريدند در مقابل نفوس خودشان آن بود که کافر شدند بچيزيکه نازل کرد خدا به موسى (ع) از تصديق محمد (ص) براى حسد بردن بر آنکه نازل ميکند خدا به فضل و کرم خود بر کسيکه ميخواهد از بندگانش که پيغمبر خاتم باشد قرآن را که مبين نبوت و فضل خاندان اوست پس بازگشت نمودند به غضبى در اثر غضبى از طرف خداوند که غضب اول زمانى بود که حضرت عيسى (ع) را تکذيب کردند که مسخ شدند بصورت بوزينه و ملعون شدند بزبان آنحضرت و غضب دوم وقتى بود که پيغمبر ما را تکذيب نمودند که خداوند آنحضرت و اصحابش را بر آنها مسلط نمود که کشتند آنان را يا بخوارى و ذلت از آنها جزيه گرفتند از حضرت امير المؤمنين (ع) روايت شده است که پيغمبر (ص) فرمود کسيکه بداند چيزى را و تقيه نباشد و از او سؤال نمايند و جواب نگويد و کتمان کند خداوند روز قيامت او را با لگام آتشين محشور خواهد فرمود حقير عرض ميکنم تفسير اين آيه مؤکد بيان حقير در آيه سابقه است و در کافى و عياشى از حضرت باقر (ع) روايت شده است که حسد نسبت بامير المؤمنين (ع) بود که انکار نمودند آنچه را خداوند در باره او نازل فرمود و عدول از ضمير باسم ظاهر يعنى آنکه خداوند فرموده است و للکافرين و نفرمود است و لهم براى اشاره بعلت عذاب است که کفر ميباشد و چون حقيقت و تشخص آدمى بنفس ناطقه و روح قدسيه است و انسان بکمال مطلوب از آن در دائره وجود نميرسد مگر بعبادت و اطاعت و معرفت پس هر که کافر شود و عصيان ورزد در مقابل اوامر و نواهى الهى که همه بر وفق صلاح و براى نيل به فلاح عبد است و ثمر آن عائد باو ميشود چون خداوند غنى بالذات و منزه از تغير است در واقع خودفروشى نموده است و در مقابل خسران دنيا و آخرت برده است و اللّه اعلم و ينزل بتخفيف نيز قرائت شده است. جلد 1 صفحه 141