اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
لَقَد کَفَرَ الَّذِين‌َ قالُوا إِن‌َّ اللّه‌َ هُوَ المَسِيح‌ُ ابن‌ُ مَريَم‌َ وَ قال‌َ المَسِيح‌ُ يا بَنِي إِسرائِيل‌َ اعبُدُوا اللّه‌َ رَبِّي وَ رَبَّکُم إِنَّه‌ُ مَن يُشرِک بِاللّه‌ِ فَقَد حَرَّم‌َ اللّه‌ُ عَلَيه‌ِ الجَنَّةَ وَ مَأواه‌ُ النّارُ وَ ما لِلظّالِمِين‌َ مِن أَنصارٍ (72)
هر اينه بتحقيق کافر شدند کساني که گفتند خداوند عالم او است مسيح پسر مريم و حال آنکه مسيح بآنها فرمود اي بني اسرائيل عبادت کنيد خدا را که پروردگار من و شما است و چنين است کسي که شرک بخدا آورد محققا حرام فرموده خداوند بر او بهشت را و جايگاه او آتش است و نيست از براي ظالمين انصار و ياوراني در مجلد اول کلم الطيب صفحه 284- 301 هيجده صفحه شرح حال نصاري و عقائد آنها و شرح حال مسيح که از کتب خود نقل ميکنند مخصوصا از چهار انجيل نوشته شده مراجعه فرمائيد و ما در اينجا بمقدار مناسبت با شرح آيه شريفه اشاره ميکنيم.
لَقَد کَفَرَ الَّذِين‌َ قالُوا إِن‌َّ اللّه‌َ هُوَ المَسِيح‌ُ ابن‌ُ مَريَم‌َ کفر نصاري از جهات بسيار است: 1- قائل بتجسم هستند چنانچه يهود و فرقه مجسمه از مسلمين قائلند که خدا جسم است، مکان دارد، نزول و حبوط دارد، دست دارد، بر تخت نشسته فرداي قيامت مؤمنين او را مي‌بينند و از اينکه قبيل مزخرفات ديگر.
2- اينکه حلول کرد و داخل شد در رحم مريم.
3- اينکه مسيح را گاهي ميگويند خدا است، گاهي پسر خدا است، گاهي پسر انسان، چنانچه اناجيل آنها بر اينکه مزخرفات ناطق است.
4- قائل بتثليث اب، إبن، روح القدس هستند.
5- هر سه يکي است و يکي سه است و غير اينها مرحوم شيخ بهايي در کشکول نراقي در سيف الامة، سيد اسماعيل در کفايه ميفرمايند اصول مذهب
جلد 6 - صفحه 434
نصاري بر چهارده امر است: 1- خدا يکي است. 2- خدا پدر است. 3- خداي پدر پسر است. 4- پدر و پسر روح القدس است. 5- او مربي و خالق است.
6- آنکه شافع است (يعني عيسي رفت جهنم بعوض امت که گفتند فدانا من لعنة الناموس) و مراد از ناموس تورات است. 7- او متجليست يعني خود را نشان ميدهد. 8- خدا بتوسط روح القدس داخل رحم مريم شد. 9- از رحم او بدنيا آمد. 10- بدار رفت و کشته شد و بخاک رفت. 11- بعد از خاک رفتن جهنم رفت و انبياء و مؤمنين که شيطان آنها را در جهنم حبس کرده بود نجات داد و بيرون آورد. 12- پس از نجات آنها بدنيا آمد و زنده شد. 13- پنجاه روز در دنيا بود و رفت در آسمان در طرف راست پدر نشست. 14- ميآيد در بيابان شام و بهشتي‌ها را ببهشت و جهنمي‌ها را بجهنم ميبرد. ملاحظه کنيد تناقضات اينکه جمله‌ها را و کفريات آنها را.
وَ قال‌َ المَسِيح‌ُ يا بَنِي إِسرائِيل‌َ اعبُدُوا اللّه‌َ رَبِّي وَ رَبَّکُم عبادت مختص بذات اقدس ربوبي است که مفاد کلمه طيبه لا اله الا اللّه است و اولين کلمه که جميع انبياء از آدم تا خاتم مأمور بدعوت بودند همين کلمه بود و نصاري بلکه تمام مليين عالم مخالف با همين کلمه هستند و شرک آنها شرک عبادتيست و اما شرک ذاتي که تعدد واجب الوجود باشد احدي قائل نيست و تمام معترف بوحدت واجب الوجود هستند مگر طبيعي که اصلا منکر وجود واجب است و فقط شبهه إبن کمونه که احتمال تعدد داده حتي مجوس که قائل بيزدان و اهرمن هستند شرک افعالي است که خالق خيرات و شرور را متعدد ميدانند حتي قائلين بصفات زائده شرک صفاتي قائلند.
إِنَّه‌ُ مَن يُشرِک بِاللّه‌ِ بشرک عبادتي فَقَد حَرَّم‌َ اللّه‌ُ عَلَيه‌ِ الجَنَّةَ زيرا مشرک قابليت مغفرت ندارد إِن‌َّ اللّه‌َ لا يَغفِرُ أَن يُشرَک‌َ بِه‌ِ نساء آيه 48.
وَ مَأواه‌ُ النّارُ و آيات در عقوبت شرک بسيار است و ظلمي بالاتر از شرک نيست
جلد 6 - صفحه 435
إِن‌َّ الشِّرک‌َ لَظُلم‌ٌ عَظِيم‌ٌ لقمان آيه 13، لذا ميفرمايد وَ ما لِلظّالِمِين‌َ مِن أَنصارٍ گمان نکنيد که مسيح شما را شفاعت کند يا فداي شما شود از لعنت ناموس زيرا مشرک هستيد و ظالم، و انصاري براي ظالمين نيست. و اينکه جمله و لو کلام مسيح است و خطاب ببني اسرائيل الا اينکه جمع محلي بالف و لام افاده عموم دارد و هيچ ظالمي مورد عنايت و شفاعت نخواهد شد.