اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أَ فَلا يَتُوبُونَ إِلَي اللّهِ وَ يَستَغفِرُونَهُ وَ اللّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ (74)
آيا پس چرا توبه و بازگشت نميکنند بسوي خدا و تمناي مغفرت از خدا و طلب آن را نميکنند و حال آنکه خداوند آمرزنده و مهربان است.
أَ فَلا يَتُوبُونَ إِلَي اللّهِ وجوب توبه از احکام عقليه مستقله است بخصوص از اينکه کفريات و تناقضات که هر عاقلي حکم بفسادش ميکند که دفع ضرر مقطوع است و توبه از اينکه گناهان بزرگ اينست که دست از اينکه عقائد باطله بر دارند و در حق عيسي غلو نکنند و بشرف اسلام مشرف شوند و آنچه حق و صدق است در حق عيسي معتقد گردند.
وَ يَستَغفِرُونَهُ و از خداوند طلب کنند که از گذشتههاي آنها پرده پوشي کند، توبه فعل آنها است و مغفرت فعل الهي است و مترتب بر يکديگر يعني اگر اينها توبه کردند و از خدا طلب مغفرت نمودند وَ اللّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ هم ستر عيوب آنها ميفرمايد و هم آنها را مشمول رحمت خود ميگرداند
437