اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
لُعِن‌َ الَّذِين‌َ کَفَرُوا مِن بَنِي إِسرائِيل‌َ عَلي لِسان‌ِ داوُدَ وَ عِيسَي ابن‌ِ مَريَم‌َ ذلِک‌َ بِما عَصَوا وَ کانُوا يَعتَدُون‌َ (78)
ملعون شدند کساني که کافر شدند از بني اسرائيل بر زبان داود و عيسي بن مريم و اينکه بواسطه اينکه بود که معصيت و مخالفت کردند و تعدي و تجاوز نمودند.
لُعِن‌َ الَّذِين‌َ کَفَرُوا مِن بَنِي إِسرائِيل‌َ عَلي لِسان‌ِ داوُدَ وَ عِيسَي ابن‌ِ مَريَم‌َ لعن بمعني بعد از رحمت الهي نسبت بجميع کفار امري است مرغوب اختصاص ببني اسرائيل ندارد و جميع انبياء و اولياء و مؤمنين بايد آنها را لعن کنند اختصاص بداود و عيسي ندارد، و بعيد نيست که مراد از لعن در اينکه آيه نفرين که دعاء شر است باشد که طلب نزول عذاب باشد و شاهد بر اينکه اخبار بسياري است در کافي و غير کافي که در حق اصحاب سبت بوده که در عهد داود بودند و مسخ شدند بقرده و خنزير و در اصحاب عيسي که بعد از نزول مائده باز کافر شدند که آنها هم مسخ شدند بخنزير چنانچه قوم نوح بنفرين نوح غرق شدند و عاد قوم هود بنفرين او بباد هلاک شدند و قوم صالح بصيحه و قوم لوط بخسف و قوم شعيب بصاعقه و قوم موسي بغرق در رود نيل و قارون بخسف، و شاهد ديگر قوله تعالي است ذلِک‌َ بِما عَصَوا وَ کانُوا يَعتَدُون‌َ که اينکه لعن نه بر مجرد کفر بوده بلکه براي مخالفت امر نبي بوده و براي تعدي و تجاوز آنها، و نکته ديگر که استفاده ميشود براي اينست که کساني که مورد لعن داود بودند غير از آنهايي هستند که مورد لعن عيسي واقع شده و لو هر دو دسته از کفار بني اسرائيل هستند و هر دو مخالفت نبي خود کردند و تعدي و تجاوز نمودند.