تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
تَرى کَثِيراً مِنْهُمْ يَتَوَلَّوْنَ الَّذِينَ کَفَرُوا لَبِئْسَ ما قَدَّمَتْ لَهُمْ أَنْفُسُهُمْ أَنْ سَخِطَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ فِي الْعَذابِ هُمْ خالِدُونَ (80)
و نيز از احوال اهل کتاب خبر مى‌دهد:
تَرى کَثِيراً مِنْهُمْ: و مى‌بينى اى پيغمبر، بسيارى از اهل کتاب را که از غايت حقد و حسد و بغض با تو؛ و مسلمانان يَتَوَلَّوْنَ الَّذِينَ کَفَرُوا: دوستى مى‌کنند با کافران، مانند کعب بن اشرف که بعد از غزوه بدر کبرى به مکه رفت و مشرکان را بر حرب مسلمانان تحريص و ترغيب کرد. لَبِئْسَ ما قَدَّمَتْ لَهُمْ أَنْفُسُهُمْ: هر آينه بد چيزى است که مقدم داشته براى آنها نفسهاى ايشان، تا روز قيامت بآن رد کرده شوند، و آن اينست أَنْ سَخِطَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ: که خشم فرمود خدا بر ايشان يعنى موجب آن شد که حق تعالى بر ايشان غضب نمود و
«1» مجمع البيان ج 2 ص 231.
تفسير اثنا عشرى، ج3، ص: 158
فِي الْعَذابِ هُمْ خالِدُونَ: و در عذاب جهنم ايشان مخلد باشند. از ابى جعفر عليه السّلام مروى است «1» که مراد از «يَتَوَلَّوْنَ الَّذِينَ کَفَرُوا» آنست که دوست مى‌کنند با ملوک جبابره، و اهواء باطله ايشان را تصديق مى‌نمايند تا برسند به بعضى از دنياى آنها و از حطام دنيوى محظوظ شوند. در اين، توبيخ است ابناى روزگار را و تنبيه بر بدى افعال و خبث اعمال ايشان. عقاب الاعمال «2»- ابن بابويه رحمه اللّه به حذف اسانيد روايت نموده: «ايّاکم و ابواب السّلطان و حواشيها فانّ اقربکم من السّلطان و حواشيها ابعدکم من اللّه تعالى و من اثر السّلطان على اللّه اذهب اللّه عنه الورع و جعله حيرانا. فرمود رسول اکرم صلى اللّه عليه و آله: بپرهيزيد ابواب سلطان و حواشى آن را، پس بدرستى که نزديک‌ترين شما به سلطان و حواشى او، دورترين شماست از خدا و هر که اختيار کند و برگزيند امر سلطان را بر امر الهى، ببرد خدا از او ورع را، و بگرداند او را حيران.