تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) أُحِلَّ لَکُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَ طَعامُهُ مَتاعاً لَکُمْ وَ لِلسَّيَّارَةِ وَ حُرِّمَ عَلَيْکُمْ صَيْدُ الْبَرِّ ما دُمْتُمْ حُرُماً وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ (96) بعد بيان صيد دريا و گرفتن و خوردن آن را فرمايد: أُحِلَّ لَکُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ: حلال کرده شد براى شما شکار دريا يعنى حيوانى که در غير آب زندگانى ننمايد خواه محل باشيد يا محرم و جميع آبها از چشمه و چاه در اين داخل است. وَ طَعامُهُ‌: و نيز حلال است بر شما طعام حيوان دريا (مراد ماهى شور است) مَتاعاً لَکُمْ وَ لِلسَّيَّارَةِ: صيد بحر، و طعام آن بر شما حلال است جهت تمتع و بهره‌مند ساختن شما و کاروان که قديد (آبگوشت) ساخته توشه سازند. وَ حُرِّمَ عَلَيْکُمْ صَيْدُ الْبَرِّ: و حرام کرده شده بر شما شکار صحرا و آن هر حيوانى است که در خشکى تخم نهد و بال و پر آورد، اگرچه در بعض اوقات در آب زندگانى کند و اين حرمت ثابت است. ما دُمْتُمْ حُرُماً: مادامى که محرم باشيد. وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ‌: و بترسيد از خدائى که بسوى او جمع کرده خواهيد شد بعد از موت. توضيح- بدانکه خلافى نيست در آنکه محرم، آنچه صيد کند حرام است بر او و بر غير او از محرم ديگر. و اما آنچه محل صيد کرده باشد نزد خاصه نيز بر محرم حرام است.