تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) أُحِلَّ لَکُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَ طَعامُهُ مَتاعاً لَکُمْ وَ لِلسَّيَّارَةِ وَ حُرِّمَ عَلَيْکُمْ صَيْدُ الْبَرِّ ما دُمْتُمْ حُرُماً وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ (96) ترجمه‌ حلال شد براى شما شکار دريا و خوراک آن تا مورد انتفاع باشد براى شما و براى قافله و حرام شد بر شما شکار بيابان ماداميکه باشيد احرام داران و بترسيد از خدائى که بسوى او محشور ميشويد. تفسير خداوند پس از تحريم صيد صحرائى در آيه سابقه تحليل فرمود صيد دريائى را و آن هر حيوانى است که تخم و جوجه در آب ميگذارد اگر چه در خشکى زيست کند و عکس آن حيوان صحرائى است که در خشکى تخم و جوجه ميگذارد اگر چه در نيزار و مردابها زيست کند چنانچه از حضرت صادق (ع) روايت شده است و فرق نيست در حليت ميان محرم و محلّ چنانچه فرق است در حرمت ميان آندو و حلّ و حرم و چون ظاهر صيد شکار کردن بود خداوند تصريح فرمود در اين آيه بحليت خوردن گوشت شکار دريائى و حرمت خوردن گوشت شکار صحرائى از حيواناتى که قبل از احرام حليت گوشت آنها معلوم شده بود که از حيوانات دريائى منحصر در ماهى فلس دار است و چون نتيجه حليت را بيان فرمود که براى آنستکه از خوردن تازه آن و بردن خشک نمکين که مراد از طعام است براى توشه راه مسلمانان و قافله اسلامى بهره‌مند شوند معلوم شد که شکار در اينجا اعمّ از شکار نمودن و خوردن است و باين جهت تکرار فرمود حرمت شکار صحرائى را در حال احرام تا معلوم شود بر اهل نظر که آنهم اعم است از جلد 2 صفحه 275 کشتن و زدن و خوردن و بردن و خريدن و فروختن و اعانت نمودن و اشاره کردن و هر گونه تصرفات در آن و بازگشت همه بخداوند است پس او است سزاوار بتقوى و ترس نه غير او ..