تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) ذلِکَ أَدْنى‌ أَنْ يَأْتُوا بِالشَّهادَةِ عَلى‌ وَجْهِها أَوْ يَخافُوا أَنْ تُرَدَّ أَيْمانٌ بَعْدَ أَيْمانِهِمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اسْمَعُوا وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ (108) ذلِکَ أَدْنى‌ أَنْ يَأْتُوا بِالشَّهادَةِ عَلى‌ وَجْهِها: اين حکم مذکور يا قسم دادن شاهد، اقرب است به اينکه بيايند شاهدان به شهادت بر طريق، يعنى بر مثل آنچه حکم به آن شهادت کرده‌اند بدون تحريف و خيانت در آن‌ أَوْ يَخافُوا أَنْ تُرَدَّ أَيْمانٌ بَعْدَ أَيْمانِهِمْ‌: يا نزديک‌تر است به آنکه بترسند اينکه رد کرده شود قسم بر مدعيان بعد از قسم خوردن ايشان بر خيانت و کذب ايشان؛ و به جهت ظهور خيانت و سوگند دروغ رسوا شوند. و چون دانند بنابر حکم شرع، سوگند به مدّعى رد کرده شود در وقت ظهور امارت کذب آنها وقتى قسم خورد حکم بر خيانت و کذب و رد شهادت آنها شود، هر آينه بدين سبب سوگند راست نمايند وَ تفسير اثنا عشرى، ج‌3، ص: 198 اتَّقُوا اللَّهَ وَ اسْمَعُوا: و بترسيد از خداى تعالى در سوگندهاى دروغ و بشنويد امر الهى را به گوش اجابت‌ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ‌: و حق تعالى راه نمى‌نمايد فاسقان را که خالفان و شاهدانند به کذب، يعنى اگر متقى نشويد و به سمع قبول فرمايش حق نشنويد از قوم فاسقان خواهيد بود، و خداى تعالى راه نمى‌نمايد فاسقان را به حجت، و توفيق نمى‌دهد آنها را به جهت فرط انکار، يا راه نمى‌نمايد آنها را به طريق جنّت.