تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِذْ قالَ الْحَوارِيُّونَ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّکَ أَنْ يُنَزِّلَ عَلَيْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ قالَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ (112)
بعد از آن خبر مىدهد از احوال ايشان:
إِذْ قالَ الْحَوارِيُّونَ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ: ياد بياور زمانى را که گفتند حواريون: اى عيسى بن مريم هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّکَ أَنْ يُنَزِّلَ عَلَيْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ:
«1» علل الشرايع، صدوق، باب 72، صفحه 80.
«2» روضه کافى، جلد 8 صفحه 268، حديث 395- بحار الانوار، جلد 14، صفحه 274، حديث 7.
تفسير اثنا عشرى، ج3، ص: 205
آيا مىتواند پروردگار تو اينکه نازل نمايد بر ما سفرهاى از آسمان.
اين کلام، قبل از تحقيق و استحکام معرفت گفتند، و لذا عيسى عليه السّلام در جواب گفت: «اتّقوا اللّه» يا سؤال را بر زبان بنى اسرائيل نمودند مانند قوم موسى، که سؤال رؤيت کردند، يا مراد آنها به استطاعت بر وجهى بود که حکمت و اراده الهى مقتضى آن باشد بر طريق اقتضاى قدرت. پس صدور اين کلام بر وجه استحکام معرفت بوده، يعنى آيا اراده و حکمت پروردگار تو تقاضا مىکند که مائده از آسمان نازل فرمايد بر ما، يا اجابت دعاى تو مىنمايد خداى تو که به ما مائده فرستد. در مجمع- احتمال دارد سؤال حواريان يکى از دو وجه باشد: 1- آنکه مراد ايشان زيادتى تثبيت و توطين نفس باشد بر ايمان. 2- آنکه مسائله قبل از علم ايشان بوده به معجزات. «1» خلاصه حواريون چون اين سؤال کردند قالَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ: گفت عيسى عليه السّلام در جواب آنها: بترسيد از خدا و مثل اين سؤالات مکنيد اگر هستيد شما تصديق کنندگان کمال قدرت الهى و صحت نبوت مرا، و يا اگر صادقيد در ادعاى ايمان؛ پس اين سؤالها منمائيد که عاقبت آن خوب نيست، يا اقتراح مکنيد آيات و معجزاتى را. بتحقيق نشان داده خداى تعالى براهين و معجزاتى که عظيمتر است از آنچه سؤال مىکنيد مانند احياى موتى و غير آن.