تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالُوا نُرِيدُ أَنْ نَأْکُلَ مِنْها وَ تَطْمَئِنَّ قُلُوبُنا وَ نَعْلَمَ أَنْ قَدْ صَدَقْتَنا وَ نَکُونَ عَلَيْها مِنَ الشَّاهِدِينَ (113)
قالُوا نُرِيدُ أَنْ نَأْکُلَ مِنْها: گفتند از روى معذرت و تمهيد و بيان آنچه داعى ايشان بود به اين سؤال که: ما در قدرت کامله او شک نداريم و لکن
«1» مجمع البيان، جلد 2، صفحه 264.
تفسير اثنا عشرى، ج3، ص: 206
مى‌خواهيم بخوريم از آن مائده و به آن متمتع شويم وَ تَطْمَئِنَّ قُلُوبُنا: و مطمئن و آرام شود قلبهاى ما و يقين بر يقين بيفزايد به انضمام علم عيانى با دانش و استدلال بر کمال قدرت او، يعنى مشاهده ما با استدلال جمع شود. وَ نَعْلَمَ أَنْ قَدْ صَدَقْتَنا: و بدانيم که تو راست گفتى با ما در آنکه هر چه از خدا بخواهيد به شما ارزانى فرمايد، و يا آنکه در دعوت نبوت و رسالت صادق هستى وَ نَکُونَ عَلَيْها مِنَ الشَّاهِدِينَ: و باشيم ما بر آن از شاهدان، يعنى وقتى که از ما شهادت دهيم بر آن به اين وجه که از شاهدان عين باشيم نه از سامعان خبر. ابن عباس نقل نموده: حضرت عيسى فرمود: سى روز روزه بداريد. بعد از آن از خدا بطلبيد آنچه مى‌خواهيد. سى روز روزه داشتند، پس گفتند: يا عيسى ما براى هر که اين کار مى‌کرديم ما را طعام مى‌داد، از خدا بخواه ما را طعام دهد. «1» سلمان رضوان اللّه عليه فرمايد که: عيسى هيچ بدى را بجا نياورد، و يتيم را نراند، و به قهقه نخنديد، کسى را از خوان دور ننمود، و از بوهاى بدبينى نگرفت، و هرگز لعب ننمود. « «2»»