تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) قُلْ إِنْ کانَتْ لَکُمُ الدَّارُ الْآخِرَةُ عِنْدَ اللَّهِ خالِصَةً مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِينَ (94) تفسير اثنا عشرى    ج‌1    204     ما يهود کسى ديگر داخل بهشت نگردد، حق تعالى رد قول آنها را مى‌فرمايد: قُلْ إِنْ کانَتْ لَکُمُ الدَّارُ الْآخِرَةُ: بگو اى پيغمبر در جواب آنها اگر به زعم خود اهل سعادت هستيد و باشد سراى ديگرى، يعنى بهشت براى شما، عِنْدَ اللَّهِ خالِصَةً مِنْ دُونِ النَّاسِ‌: نزد خداى تعالى خاصه شما است غير مردمان مسلمانان ديگر، فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِينَ‌: پس آرزو کنيد مرگ را اگر شما راستگو هستيد در اينکه بهشت مخصوص شما باشد، زيرا هر که متيقن باشد که از اهل بهشت است لابد مشتاق مرگ خواهد بود و هميشه آرزو دارد بزودى از اين دار محنت خلاص شده به سراى آخرت انتقال يابد که محل راحت و آسايش حقيقى است بدون هيچ کدورت و نقصى. چنانکه مروى است که حضرت امير المؤمنين عليه السّلام غلاله در سر داشت، امام حسن عليه السّلام گفت: اى پدر بزرگوار اين زىّ اهل حرب نيست، فرمود: اى فرزند هيچ باک ندارد پدر تو که بر مرگ وارد شود يا مرگ به او رسد «1». و فرمايش فزت و ربّ الکعبة که وقت ضربت خوردن‌ «1» منهج الصادقين، جلد اوّل، صفحه 237. تفسير اثنا عشرى، ج‌1، ص: 205 فرمود، نيز به جهت تيقن آن حضرت بود به وصول بهشت. و عمار ياسر در جنگ صفين مى‌گفت: اکنون مى‌رسم به دوست خود که حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم باشد. بنابراين هر که جازم به رسيدن بهشت است، البته تمناى آن کند و تهيه زاد آن نمايد به کوشش در عبادات و منتظر باشد که زودتر از نقمت دنيا به نعمت عقبى ارتحال يابد، خصوصا وقتى که متيقّن باشد که بهشت خاصه او خواهد بود و غيرى در آن شريک نيست.