اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِن تُعَذِّبهُم فَإِنَّهُم عِبادُکَ وَ إِن تَغفِر لَهُم فَإِنَّکَ أَنتَ العَزِيزُ الحَکِيمُ (118)
اگر آنها را معذب فرمايي پس آنها بندگان تو هستند اختيار آنها با تو است و اگر بيامرزي آنها را پس محققا تو عزيز مقتدر و حکيم علي الاطلاقي.
إِن تُعَذِّبهُم البته آنها استحقاق عذاب سخت دارند زيرا معصيتي بالاتر از شرک نيست و بميزان عدل است و کسي را نميرسد در کار تو فضولي کند لا يُسئَلُ عَمّا يَفعَلُ وَ هُم يُسئَلُونَ انبياء آيه 23، فَإِنَّهُم عِبادُکَ
العبد و ما في يده
جلد 6 - صفحه 508
کان لمولاه
مملوک تو، مخلوق تو، مصنوع تو هستند و اختيار ملک با مالک است (صلاح مملکت خويش خسروان دانند).
وَ إِن تَغفِر لَهُم مغفرت شامل حال مؤمن ميشود نسبت بمعاصي صادره از او و اما کافر و مشرک از اينکه موهبت ممنوع هستند إِنَّ اللّهَ لا يَغفِرُ أَن يُشرَکَ بِهِ وَ يَغفِرُ ما دُونَ ذلِکَ لِمَن يَشاءُ نساء آيه 48.
فَإِنَّکَ أَنتَ العَزِيزُ الحَکِيمُ عزيز بزرگي و تواني و محکم کاريست حکيم موافق حکم و مصالح اگر قابليت مغفرت داشته باشند و موافق با مصلحت باشد ميآمرزد و الا مورد عذاب ميشوند.