اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لَو نَزَّلنا عَلَيک‌َ کِتاباً فِي قِرطاس‌ٍ فَلَمَسُوه‌ُ بِأَيدِيهِم لَقال‌َ الَّذِين‌َ کَفَرُوا إِن هذا إِلاّ سِحرٌ مُبِين‌ٌ «7»
و اگر نازل ميکرديم ما بر تو کتاب که در کاغذ نوشته شده پس بدست خود او را ميگرفتند و لمس ميکردند هراينه کساني که کافر هستند ميگفتند اينکه نيست مگر سحر آشکارا.
از کلبي نقل ميکنند که اينکه آيه در مورد نضر إبن حرث و عبد اللّه بن ابي اميّة و نوفل إبن خويلد نازل شده لکن اينکه مجرد دعوي است و مدرکي ندارد و آيه عام است شامل جميع کفار ميشود خداوند ميفرمايد کفار و مشرکين اگر قابل هدايت بودند همين قرآن که اعظم معجزه است و اينکه همه معجزات باهرات که از حضرت رسالت ظاهر شده ايمان ميآوردند اينکه نيست مگر عناد و بهانه‌جويي که اگر هر معجزه ديگري هم بآنها بدهيم ايمان نميآورند و رمي بسحر ميکنند.
وَ لَو نَزَّلنا عَلَيک‌َ کِتاباً فِي قِرطاس‌ٍ مثل الواح تورات و صحف آدم و شيث و نوح و ابراهيم و غير اينها و اينکه هم از باب مثال است يعني هر نحوه معجزه اقامه کني که بحس‌ّ ظاهر مشاهده کنند فَلَمَسُوه‌ُ بِأَيدِيهِم که اظهر افراد حس‌ّ است
جلد 7 - صفحه 15
که در دست آنها بگذاري لَقال‌َ الَّذِين‌َ کَفَرُوا چه مشرکين و چه يهود و نصاري ان هذا ان نافيه است إِلّا سِحرٌ مُبِين‌ٌ و در مقام خود گفته‌ايم آن مقدار معجزه که حجة را بر خلق تمام کند و راه عذر را سدّ نمايد و کساني که عناد و عصبيت را کنار گذارند و واقعا در مقام معرفت باشند يقين پيدا کنند و ايمان بياورند کافيست نبايد معجزه ملعبه ناس شود که هر که هر چه بگويد اقامه شود با اينکه بر فرض اگر اقامه شود باز معاند حمل بر سحر ميکند و ايمان نميآورد چنانچه نظائر آن بسيار مشاهده شده، مگر عصاي موسي (ع) که سحر سحره فرعون را بلعيد و احياي موتي از عيسي (ع) و گلستان شدن آتش بر ابراهيم (ع) و امثال اينها را بحس‌ّ مشاهده نکردند و باز حمل بسحر کردند و سحره فرعون که عناد و عصبيت در آنها نبود بفوريت ايمان آوردند.