تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لَوْ جَعَلْناهُ مَلَکاً لَجَعَلْناهُ رَجُلاً وَ لَلَبَسْنا عَلَيْهِمْ ما يَلْبِسُونَ «9»
«1» احتجاج طبرسى، جلد اوّل، صفحه 26 (نقل به اختصار)
تفسير اثنا عشرى، ج3، ص: 228
وَ لَوْ جَعَلْناهُ مَلَکاً: و اگر قرار دهيم رسول را ملک لَجَعَلْناهُ رَجُلًا: هر آينه قرار دهيم او را ممثل به صورت مردى اصلى، چه مادامى که به صورت ملکى باشد از غايت لطافت او را نتوان ديد، و لهذا ملائکه به صورت مردان بر ابراهيم عليه السّلام و لوط عليه السّلام نازل شدند و بر داود عليه السّلام به صورت دو مرد متخاصم خود را نمودند، و جبرئيل عليه السّلام نيز به صورت دحيه کلبى ممثل شد.
به جهت آنکه قوّت بشرى به ديدن ملائکه به صورت اصلى وفا نمى‌کند، پس ملک به صورت بشر فرستيم. وَ لَلَبَسْنا عَلَيْهِمْ ما يَلْبِسُونَ: و هر آينه در آن حال پوشيده گردانيم بر ايشان آنچه پوشيده کرده‌اند امروز بر خود، يا عوام و جهله؛ چه عوام، ضعفا را مى‌گفتند اگر محمّد صلى اللّه عليه و آله پيغمبر بود ملکى بود، يعنى چنانچه اکنون رسالت بشر را مسلم نمى‌دارند در آن وقت نيز طعنه زنان خواهند گفت «ما هذا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُکُمْ»* «1» و اين کلام بر سبيل فرض است پس لازم نيايد که حق تعالى به حسب واقع لبس مذکور کرده باشد.