تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ لَهُ ما سَکَنَ فِي اللَّيْلِ وَ النَّهارِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ «13»
جلد 2 صفحه 303
ترجمه
و مر او را است آنچه قرار دارد در شب و روز و او است شنواى دانا.
تفسير
خداوند پس از بيان مالکيت خود نسبت بمکان و مکانيات بيان مالکيت خود را نسبت بزمان و زمانيات فرموده و مراد از سکون تمکن و استقرار و حلول است نه آرامش و وقوف و شب و روز شامل تمام ازمنه است چنانچه آسمانها و زمين شامل تمام امکنه است و تقديم شب بر روز بملاحظه ترتيب طبيعى است که شب هر روزى مقدم بر آنست و تاريکى در بدو خلقت مقدم بوده است بر روشنى و او شنوا است تمام مسموعات را و دانا است تمام معلومات را ناله بينوايان را ميشنود و سوزدل آنها را ميداند و داد مظلوم را از ظالم ميستاند ..