تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ النَّاسِ عَلى حَياةٍ وَ مِنَ الَّذِينَ أَشْرَکُوا يَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍ وَ ما هُوَ بِمُزَحْزِحِهِ مِنَ الْعَذابِ أَنْ يُعَمَّرَ وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِما يَعْمَلُونَ (96)
وَ لَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ النَّاسِ: و به خدا قسم هر آينه مى‌يابى تو در عقل خود يهودان را حريص‌تر از جميع مردمان، عَلى حَياةٍ: بر زندگانى دنيا، وَ مِنَ الَّذِينَ أَشْرَکُوا: و همچنين حريص‌ترند از کسانى که مشرکند، مراد مجوسند، چه هيچکس در زندگانى حريص‌تر از ايشان نيست. يَوَدُّ أَحَدُهُمْ: دوست دارد هر يک از ايشان، لَوْ يُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍ: کاش عمر داده مى‌شد هزار سال، وَ ما هُوَ بِمُزَحْزِحِهِ مِنَ الْعَذابِ: و حال آنکه نيست يکى از ايشان که دور گرداند و برهاند او را از عذاب جهنم، أَنْ يُعَمَّرَ: اين که عمر داده شود، يعنى طول عمر دافع عذاب الهى نيست، وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِما يَعْمَلُونَ: و خداوند تعالى بينا است به آنچه مى‌کنند يهود و مجوس و غير آنها از آدميان، پس همه را موافق عمل آنها جزا خواهد داد. اين کلام تهديد و وعيد ايشان است بر ترک قبايح.
تبصره: آيه شريفه دلالت دارد برآنکه حرص بر طول عمر، مذموم است، لکن آنچه محمود باشد طلب ازدياد عمر است در طاعت و تلافى آنچه فوت شده به توبه و تدارک سعادت به اخلاص عبادت؛ و به اين معنى حضرت
تفسير اثنا عشرى، ج1، ص: 207
امير المؤمنين عليه السّلام اشاره فرمود: بقيّة عمر المؤمن لا قيمة لها يدرک بها ما فات و يحيى بها ما امات: يعنى بقيه عمر مؤمن قيمت ندارد، زيرا به آن دريابد آنچه از او فوت شده از سعادت و عبادت، و زنده نمايد به آن آنچه او را ميرانيده از بطالت و معصيت.