تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) انْظُرْ کَيْفَ کَذَبُوا عَلى‌ أَنْفُسِهِمْ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما کانُوا يَفْتَرُونَ «24» «1» تفسير صافى، جلد 2، صفحه 113. «2» مؤمنون، 107. «3» تفسير صافى، جلد 2، صفحه 113 (بنقل از کافى) تفسير اثنا عشرى    ج‌3    244     «4» منهج ج 3 ص 359. تفسير اثنا عشرى، ج‌3، ص: 244 انْظُرْ کَيْفَ کَذَبُوا عَلى‌ أَنْفُسِهِمْ‌: نظر نما چگونه دروغ گويند بر نفسهاى خود به نفى شرک از آن‌ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما کانُوا يَفْتَرُونَ‌: و گم شود از آنها آنچه بوده باشند که افترا مى‌کردند از شرکاء يعنى نفع به ايشان نرسانند در تخلص از عذاب ابدى، و خائب و خاسر مى‌باشد. در «احتجاج» «1»- حضرت امير المؤمنين عليه السّلام ذکر اهوال روز قيامت فرمايد: پس جمع شوند در موطن ديگر و استنطاق شوند در آن. پس گويند قسم به خداى، اى پروردگار ما، نبوديم ما مشرک و اين جماعت مقر به توحيدند در دار دنيا، پس فايده ندهد ايشان را ايمان آنها به خدا با مخالفت پيغمبران و شک در آنچه خدا نازل فرموده به ايشان و به سبب نقض عهد در اوصياى انبياء و تبديل کردن آنها چيز پست را به مقابل آنچه خير است. پس تکذيب فرمايد خداى تعالى آنان را در نسبت دادن ايمان به خود، و حال آنکه اين نسبت دروغ است. على بن ابراهيم رحمه اللّه فرمايد: آيه در شأن قدريه اين امت است، محشور فرمايد حق تعالى ايشان را روز قيامت با صابئين و نصارى و مجوس. پس گويند «وَ اللَّهِ رَبِّنا ما کُنَّا مُشْرِکِينَ» خداوند فرمايد «انْظُرْ کَيْفَ کَذَبُوا عَلى‌ أَنْفُسِهِمْ» (الخ) «2». عقاب الاعمال- ابن بابويه رحمه اللّه از حضرت باقر عليه السّلام فرمود: محشور مى‌شوند تکذيب کنندگان قدر الهى از قبور به حالتى که مسخ شده‌اند به ميمون و خوک. «3»