تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) انْظُرْ کَيْفَ کَذَبُوا عَلى‌ أَنْفُسِهِمْ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما کانُوا يَفْتَرُونَ «24» ترجمه‌ بنگر چگونه دروغ بستند بر خودهاشان و گمشد از آنها آنچه بودند که افترا ميزدند. تفسير اظهار تعجب است از کيفيت دروغ آنها که چه قدر واضح است بنابر آنکه مراد مشرکان باشند و چه اندازه راست نما است در صورتى که مراد اهل سنت باشند به بيانيکه در آيه سابقه گذشت و در هر حال مراد از گمشدن افتراء آنها بخدا باطل و بى‌نتيجه شدن ادعاء آنها است که خدا شريک دارد و شفاعت بتان را قبول ميفرمايد يا سلطنت ظاهرى را حق غير ولى فرموده است و در احتجاج از امير المؤمنين (ع) نقل نموده که در يکى از مواقف قيامت سؤال و جواب ميشود بر طبق دو آيه قبل از اين آيه از کسانيکه در دنيا اقرار بتوحيد نمودند ولى بحال آنها فائده نداشت چون با پيغمبران مخالفت نمودند و شک کردند در آنچه ايشان از طرف خداوند اظهار نمودند و نقض کردند عهود خودشان را در باره اوصياء ايشان مانند بنى اسرائيل که بجاى خير ادنى را اختيار نمودند پس تکذيب فرمود خداوند آنها را در ايمانيکه بخود بسته بودند بمفاد اين آيه شريفه و قمى ره مقطوعا روايت فرموده است که اين آيه در شأن قدريّه اين امت است که خداوند آنها را با صابئان و نصارى و مجوس محشور ميفرمايد پس قسم ياد ميکنند بر طبق آيه سابقه که ما مشرک نبوديم و خداوند اين آيه را بآنها جواب ميدهد بعد امام ميفرمايد که پيغمبر (ص) فرمود از براى هر امتى مجوسى است و مجوس اين امت آنانند که ميگويند قدر نيست و گمان مى‌کنند که مشيت و قدرت از براى آنها است و خدا امر را بآنها واگذار فرموده است بنظر حقير اشاره است بگمان اهل سنت که تصوّر نمودند تعيين خليفه را خداوند بآنها واگذار کرده است زيرا اين امر از اعظم امورى است که خداوند مقدر فرموده است و اختيار آنرا بکسى واگذار نکرده تا منطبق شود بر آيات و روايات سابقه و اللّه اعلم.