تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لَوْ تَرى إِذْ وُقِفُوا عَلَى النَّارِ فَقالُوا يا لَيْتَنا نُرَدُّ وَ لا نُکَذِّبَ بِآياتِ رَبِّنا وَ نَکُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ «27»
بعد از آن در تهديد کفار مى‌فرمايد:
وَ لَوْ تَرى إِذْ وُقِفُوا عَلَى النَّارِ: و اگر ببينى اى پيغمبر صلى اللّه عليه و آله يا اى بيننده اين را که چون باز داشته شده باشند کفار بر آتش تا آن را معاينه ببينند. و يا مطلع شوند بر آن و يا درآورده شوند در آن و بدانند مقدار عذاب خود را، هر آينه ببينى امرى در غايت شناعت. و چون ايشان را مشاهده کنى که از سختى عذاب فرياد کنند فَقالُوا يا لَيْتَنا نُرَدُّ: پس گويند از روى تمنى رجوع در
«1» مدرک پيشين، صفحه 110، حديث 40 (با اندکى تفاوت)
«2» نساء آيه 115.
«3» بحار الانوار، جلد 35، صفحه 68، حديث 2.
تفسير اثنا عشرى، ج3، ص: 249
دنيا، که اى کاش باز گردانيده شويم به دنيا وَ لا نُکَذِّبَ بِآياتِ رَبِّنا: و تکذيب نکنيم آيات پروردگار خود را وَ نَکُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ: و باشيم از جمله ايمان آورندگان.