تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلاَّ لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ لَلدَّارُ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ أَ فَلا تَعْقِلُونَ (32) ترجمه‌ و نيست زندگانى دنيا مگر بازى کودکانه و سرگرمى بيخردانه و هر آينه سراى آخرت بهتر است براى آنانکه پرهيزکارى مينمايند آيا پس تعقل نمى‌کنيد. تفسير جواب قول منکران معاد است که حياة را منحصر بزندگانى چند روزه دنياى دنى دانسته بودند و مقصود آنستکه اعمال دنيويّه بالذات قطع نظر از آنکه مقدمه براى تحصيل آخرت باشد مانند بازى و شواغل سفيهانه است که جز اندک خوشى خيالى و همى موقتى مانع از تحصيل منافع و لذّات حقيقيه دائميه نيست و مورد اعتناء عقلا نميباشد و خداوند اجلّ است از آنکه چنين امر حقيرى مقصود بالذّات او از خلق عالم باشد و دار آخرت خير است براى کسانيکه بوظيفه تقوى عمل نمايند چون منافع آن دائمى و لذّات آن هميشگى است و اتمّ و اکمل است از خوشيهاى دنيا و مشوب و متعقّب بناخوشى نيست پس بعقل خودتان مراجعه نمائيد به بينيد کدام يک از اين دو سنخ لذّت و خوشى بهتر است هر کدام بهتر است طالب آن باشيد و در تحصيل آن بکوشيد تا شربت مراد بنوشيد ..