پیام‌های تفسیر نور

1- رهبر نبايد از تکذيب مخالفان محزون شود. به همين دليل، خداوند پيامبرش را دلدارى مى‌دهد و حمايت مى‌کند. «قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُ لَيَحْزُنُکَ» 2- خداوند به حالات درونى انسان آگاه است. «قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُ لَيَحْزُنُکَ» 3- تکذيب پيامبر، تکذيب خداست، همان‌گونه که بيعت با پيامبر، بيعت با خداوند است. «لا يُکَذِّبُونَکَ وَ لکِنَّ الظَّالِمِينَ بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ» 4- با توجّه به مشکلات و تکذيب و جسارت‌هاى بزرگتر به ديگران، مشکل خود را آسان بدانيم. لا يُکَذِّبُونَکَ‌ ... بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ‌ 5- مخالفان رسول خدا، با مکتب طرفند، نه با شخص. لا يُکَذِّبُونَکَ‌ ... بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ‌ 6- تکذيب آيات الهى، هم ظلم به خود است، هم ظلم به رسول اللّه، هم ظلم به مکتب و هم ظلم به نسل‌هاى بعد. «وَ لکِنَّ الظَّالِمِينَ بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ» «1». تفسير عيّاشى. تفسير نور(10جلدى)، ج‌2، ص: 444