1- راه حقّ، هيچگاه هموار نبوده و تحققّ آرمان انبيا همراه با تحمّل مشکلات بوده است. «فَصَبَرُوا عَلى ما کُذِّبُوا»
2- يکى از بهترين اهرم‌هاى مقاومت در برابر شدايد، بيان امدادهاى الهى است.
فَصَبَرُوا ... حَتَّى أَتاهُمْ نَصْرُنا
3- رهبران، انتظار اطاعت همه را نداشته باشند. «کُذِّبُوا»
4- شرط اصلى پيروزى، صبر است. فَصَبَرُوا ... حَتَّى أَتاهُمْ نَصْرُنا (خداوند به صابران، نويد پيروزى مى‌دهد)
5- دشمنان از هيچ تلاشى عليه حق، کوتاهى نمى‌کنند، خواه تکذيب باشد و خواه آزار. «کُذِّبُوا، أُوذُوا»
6- صبر مستمر، زمينه‌ساز نزول نصرت و رحمت الهى است. فَصَبَرُوا ... حَتَّى أَتاهُمْ نَصْرُنا
7- حقّ، پيروز است. «أَتاهُمْ نَصْرُنا»
8- سنّت‌هاى الهى تغيير ناپذير است و خداوند خلف وعده نمى‌کند. «لا مُبَدِّلَ لِکَلِماتِ اللَّهِ»
9- هر کس بايد نمونه‌هاى مشابه خود را در تاريخ بشناسد. خداوند خطاب به پيامبر مى‌فرمايد: «وَ لَقَدْ جاءَکَ مِنْ نَبَإِ الْمُرْسَلِينَ»
10- از زحمات و رنج‌هاى پيشينيان بايد ياد و قدردانى کرد. «وَ لَقَدْ جاءَکَ مِنْ نَبَإِ الْمُرْسَلِينَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج2، ص: 446