اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ قالُوا لَو لا نُزِّل‌َ عَلَيه‌ِ آيَةٌ مِن رَبِّه‌ِ قُل إِن‌َّ اللّه‌َ قادِرٌ عَلي أَن يُنَزِّل‌َ آيَةً وَ لکِن‌َّ أَکثَرَهُم لا يَعلَمُون‌َ (37)
و گفتند که چرا نازل نميشود بر پيغمبر صلّي اللّه عليه و آله و سلّم آيه از پروردگار خود بگو محققا خداوند قدرت دارد بر اينکه نازل فرمايد آيه و لکن اکثر آنها نميدانند وَ قالُوا لَو لا نُزِّل‌َ عَلَيه‌ِ آيَةٌ اختلاف شد در اينکه مراد از اينکه آيه چيست بعضي گفتند مراد معجزاتيست که اينها تقاضا ميکنند چنانچه در سوره مبارکه بني اسرائيل خداوند از قول کفار که از پيغمبر صلّي اللّه عليه و آله و سلّم تقاضا کردند نقل ميفرمايد وَ قالُوا لَن نُؤمِن‌َ لَک‌َ حَتّي تَفجُرَ لَنا مِن‌َ الأَرض‌ِ يَنبُوعاً أَو تَکُون‌َ لَک‌َ جَنَّةٌ مِن نَخِيل‌ٍ وَ عِنَب‌ٍ فَتُفَجِّرَ الأَنهارَ خِلالَها تَفجِيراً أَو تُسقِطَ السَّماءَ کَما زَعَمت‌َ عَلَينا کِسَفاً أَو تَأتِي‌َ بِاللّه‌ِ وَ المَلائِکَةِ قَبِيلًا أَو يَکُون‌َ لَک‌َ بَيت‌ٌ مِن زُخرُف‌ٍ أَو تَرقي فِي السَّماءِ وَ لَن نُؤمِن‌َ لِرُقِيِّک‌َ حَتّي تُنَزِّل‌َ عَلَينا کِتاباً نَقرَؤُه‌ُ قُل سُبحان‌َ رَبِّي هَل کُنت‌ُ إِلّا بَشَراً رَسُولًا آيه
جلد 7 - صفحه 59
92- 95، و بعضي گفتند مراد آياتيست که بر انبياء سلف نازل شده مثل ناقه صالح عصاي موسي، احياء عيسي و امثال اينها، و بعضي گفتند مراد نزول عذاب است مثل صاعقه و صيحه و امطار حجاره چنانچه در سوره معارج ميفرمايد سَأَل‌َ سائِل‌ٌ بِعَذاب‌ٍ واقِع‌ٍ آيه 1، و در سوره مجادله ميفرمايد لَو لا يُعَذِّبُنَا اللّه‌ُ بِما نَقُول‌ُ آيه 9 و تحقيق کلام اينست که در مقدمه اينکه تفسير تذکر داديم و در مجلد اول کلم الطيب در باب معجزه بيان شده که آنچه لازم است بمقتضاي حکمت و عدل الهي اقامه حجت است که راه عذر بر مکلفين بسته شود و اعطاء معجزه از تحت قدرت نبي خارج است و فعل الهيست که بدست نبي جاري ميشود و نبايد معجزه ملعبه ناس باشد و مجلس نبي مجلس تماشاخانه شود لذا ميفرمايد قُل إِن‌َّ اللّه‌َ قادِرٌ عَلي أَن يُنَزِّل‌َ آيَةً خداوند بر هر چيزي قادر است و لکن نه چنين است که هر چه مقدور او است بايد وقوع پيدا کند بلکه وقوع آن منوط بحکمت و مصلحت است زيرا خداوند تمام افعالش موافق با مصالح و حکم است.
وَ لکِن‌َّ أَکثَرَهُم لا يَعلَمُون‌َ و تصور ميکنند که هر چه دلخواه آنها است بايد واقع شود چنانچه نوع مردم از خداوند تمناي ثروت بي‌منتهي و عمر طولاني و عزّت فوق العاده دارند و غافل از اينکه خلاف صلاح است و بضرر آنها تمام ميشود چنانچه ميفرمايد وَ عَسي أَن تَکرَهُوا شَيئاً وَ هُوَ خَيرٌ لَکُم وَ عَسي أَن تُحِبُّوا شَيئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَکُم وَ اللّه‌ُ يَعلَم‌ُ وَ أَنتُم لا تَعلَمُون‌َ بقره آيه 213.