تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ الَّذِينَ کَذَّبُوا بِآياتِنا صُمٌّ وَ بُکْمٌ فِي الظُّلُماتِ مَنْ يَشَأِ اللَّهُ يُضْلِلْهُ وَ مَنْ يَشَأْ يَجْعَلْهُ عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ (39)
ترجمه
و آنانکه تکذيب نمودند آيتهاى ما را کران و گنگانند در تاريکيها کسى را که ميخواهد خدا گمراه مى‌کند او را و کسى را که ميخواهد قرار مى‌دهد او را بر راه راست.
تفسير
کسانيکه معجزات انبيا را تکذيب نمودند و گوش به مواعظ حقّه ايشان ندادند مانند کرانند گوش شنوا ندارند و چون زبانشان بحق و خير جارى نشده مانند گنگانند که زبان گويا ندارند و چون قلوبشان از نور علم و معرفت بى‌بهره است در ظلمات کفر و جهل سرگردانند و چون قابل هدايت نيستند خداوند آنها را بحال خودشان واگذار فرموده و سلب توفيق از آنها نموده و در گمراهى باقى مانده‌اند بخلاف کسانيکه قابليت و اهليت ارشاد و هدايت و توفيق را داشته‌اند که عنايات و الطاف الهيه شامل حال آنها گشته بر صراط مستقيم ثابت و برقرار شده‌اند و قمى ره از حضرت باقر (ع) روايت نموده است که اين آيه در شأن منکران اوصيا نازل شده است که آنها چنانچه خداوند فرموده کران و گنگانند در ظلمات کسانيکه از نسل ابليسند تصديق اوصيا را نمى‌کنند و هيچوقت ايمان بايشان نمى‌آورند و آنها کسانى هستند که خدا گمراه
جلد 2 صفحه 319
نموده است آنانرا و کسانيکه از نسل آدمند ايمان باوصيا آورده‌اند و ايشان ثابت بر صراط مستقيم ميباشند ..