تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) قُلْ أَ رَأَيْتَکُمْ إِنْ أَتاکُمْ عَذابُ اللَّهِ أَوْ أَتَتْکُمُ السَّاعَةُ أَ غَيْرَ اللَّهِ تَدْعُونَ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِينَ (40) ترجمه‌ بگو خبر دهيد مرا اگر آيد شما را عذاب خدايا آيد شما را روز قيامت آيا جز خدا را ميخوانيد اگر باشيد راستگويان. تفسير خداوند دليل ديگرى بر توحيد اقامه فرموده که آنرا دليل ارتکازى گويند و آن اينست که هر کس خواه مشرک باشد خواه موحّد خواه بيدين وقتى در شدّت و مصيبت و خطر بزرگى افتاد بى‌اختيار متوجّه بيک مبدء غيبى ميشود و از آن استمداد مى‌کند و اين کاشف از آنستکه هر کس بارتکاز عقلى و فطرت اصلى قائل بصانع عالم قادرى است نهايت آنکه شبهات موجب شده است که توجه بحکم عقل فطرى ارتکازى خود ندارد لذا خداوند براى اخذ اقرار از مشرکان و اتمام حجّت بر ايشان به پيغمبر خود فرموده بگو بآنها که بگوئيد بمن اگر عذاب خدا بر شما در دنيا نازل شود يا قيامت بر پا شود و بهول محشر گرفتار شويد آيا بغير خدا متوجه ميشويد يا باو اگر راست ميگوئيد در اين ادّعا که بت خداى ما است تا بفطرت خود مراجعه نمايند و حق را دريابند و لفظ کم در أ رأيتکم براى مجرد خطاب است و با وجود آن معمولا تا که ضمير فاعل است تغييرى پيدا نمى‌کند و در بيان افراد و تثنيه و جمع و تذکير و تائيث بآن اکتفا ميشود ..