تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قُلْ أَ رَأَيْتَکُمْ إِنْ أَتاکُمْ عَذابُ اللَّهِ أَوْ أَتَتْکُمُ السَّاعَةُ أَ غَيْرَ اللَّهِ تَدْعُونَ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِينَ (40)
«1» يس آيه 62.
«2» طه، آيه 79.
«3» انسان، آيه 3.
«4» بحار الانوار، جلد 13، صفحه 328، حديث 5.
تفسير اثنا عشرى، ج3، ص: 267
قُلْ أَ رَأَيْتَکُمْ إِنْ أَتاکُمْ عَذابُ اللَّهِ: بگوى اى پيغمبر صلى اللّه عليه و آله به کفار، چه مىبينيد اگر بيايد به شما عذاب الهى چنانچه به کافران سلف آمد مانند عاد و ثمود و لوط أَوْ أَتَتْکُمُ السَّاعَةُ: يا بيايد شما را قيامت. مراد هول و عذاب الهى است در آخرت أَ غَيْرَ اللَّهِ تَدْعُونَ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِينَ: آيا غير خداى را بخوانيد در وقت مشاهده عذاب تا آن عذاب را از شما بردارد، اگر هستيد راستگويان و اصنام، خدا باشند؟ نه چنان است که بتان را بخوانند در آن وقت.