تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَخَذَ اللَّهُ سَمْعَکُمْ وَ أَبْصارَکُمْ وَ خَتَمَ عَلى‌ قُلُوبِکُمْ مَنْ إِلهٌ غَيْرُ اللَّهِ يَأْتِيکُمْ بِهِ انْظُرْ کَيْفَ نُصَرِّفُ الْآياتِ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُونَ (46) «1» تفسير قمىّ، جلد اوّل، صفحه 200. تفسير اثنا عشرى، ج‌3، ص: 273 بعد از آن در احتجاج کفار افزوده مى‌فرمايد: قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَخَذَ اللَّهُ سَمْعَکُمْ وَ أَبْصارَکُمْ‌: بگو اى پيغمبر صلى اللّه عليه و آله به اين کفار چه مى‌بينيد اگر اخذ فرمايد خداى متعال به عقوبت قوه شنوائى را تا کر شويد، و قوه بصر و بينائى شما را تا کور گرديد وَ خَتَمَ عَلى‌ قُلُوبِکُمْ‌: و مهر نهد بر دلهاى شما تا فهم و هوش در آن نماند مَنْ إِلهٌ غَيْرُ اللَّهِ يَأْتِيکُمْ بِهِ‌: کدام خدائى است غير اللّه سبحانه، که به قدرت و کرم خود بياورد به شما آن را که گرفته است و يا بياورد در يکى از اين مذکورات مسلوبه را؟ البته در عالم وجود هيچکس نخواهد بود انْظُرْ کَيْفَ نُصَرِّفُ الْآياتِ‌: نظر کن چگونه مى‌گردانيم و تغيير مى‌دهيم آيات را از اسلوبى به اسلوبى، يعنى گاهى در ترهيب و ترغيب سخن گوئيم، و وقتى در تذکير و تنبيه، به احوال مقدمات عقليه‌ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُونَ‌: پس کافران اعراض کنند از آن و منقاد حق نشوند. و بنا به قولى تصريف آيات توجيه آنست در جهاتى که ظاهر مى‌شود به تمام اظهار يک مرتبه در جهت شدت، يا تصريف آيات احداث آنست در حالى که دلالت دارد بر وجوهى؛ چنانچه آيت معجزه دال است بر فاعلش و بر قدرت و علم او، و بر نبوّت نبى و صدق او.