تفسیر اطیب البیان

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب) قُل‌ إِنِّي‌ عَلي‌ بَيِّنَةٍ مِن‌ رَبِّي‌ وَ کَذَّبتُم‌ بِه‌ِ ما عِندِي‌ ما تَستَعجِلُون‌َ بِه‌ِ إِن‌ِ الحُکم‌ُ إِلاّ لِلّه‌ِ يَقُص‌ُّ الحَق‌َّ وَ هُوَ خَيرُ الفاصِلِين‌َ (57) بگو اي‌ ‌رسول‌ اکرم‌ (ص‌) باين‌ کفار ‌که‌ دعواي‌ ‌من‌ ‌از‌ روي‌ هوا و هوس‌ نيست‌ ‌از‌ روي‌ مدرک‌ و دليل‌ و بيان‌ واضح‌ ‌است‌ ‌از‌ جانب‌ پروردگارم‌ آنچه‌ ‌را‌ ‌که‌ ‌شما‌ تکذيب‌ ميکنيد ‌از‌ قرآن‌ و معجزات‌ و ادلّه‌ واضحه‌ نيست‌ نزد ‌من‌ آنچه‌ ‌را‌ ‌که‌ ‌شما‌ مطالبه‌ ميکنيد پيش‌ ‌از‌ زمان‌ رسيدن‌ ‌آن‌ نيست‌ حکم‌ مگر ‌از‌ ‌براي‌ خداوند ‌او‌ ‌است‌ ‌که‌ بموقع‌ ‌خود‌ بيان‌ حقايق‌ و قصص‌ حقّه‌ ‌را‌ انزال‌ ميفرمايد و ‌او‌ ‌است‌ بهترين‌ جلد 7 - صفحه 88 جدا کننده‌ ‌بين‌ حق‌ و باطل‌. قُل‌ إِنِّي‌ عَلي‌ بَيِّنَةٍ مِن‌ رَبِّي‌ بيّنه‌ دليل‌ واضح‌ و روشن‌ ‌است‌ ‌که‌ حق‌ ‌را‌ نشان‌ ميدهد و قابل‌ هيچگونه‌ شک‌ و ريب‌ نباشد و اطلاق‌ ‌بر‌ شهادت‌ دو نفر عادل‌ ‌در‌ باب‌ اثبات‌ قضايا و مرافعه‌ اطلاق‌ تنزيليست‌ و ادلّه‌ واضحه‌ ‌از‌ ‌براي‌ اثبات‌ نبوت‌ حضرت‌ رسالت‌ صلّي‌ اللّه‌ ‌عليه‌ و آله‌ و سلّم‌ و صدق‌ دعواي‌ ‌آن‌ بزرگوار بسيار ‌است‌ ‌از‌ ‌آن‌ جمله‌ معجزات‌ صادره‌ ‌از‌ ‌آن‌ حضرت‌ مثل‌ قرآن‌ مجيد، شق‌ القمر، تسبيح‌ سنگ‌ريزه‌، شهادت‌ سوسمار و هزارها معجزات‌ ديگر، و ‌از‌ ‌آن‌ جمله‌ بشارت‌ بوجود ‌او‌ ‌در‌ کتب‌ عهد قديم‌ و جديد، و ‌از‌ ‌آن‌ جمله‌ اخلاق‌ حميده‌ و صفات‌ پسنديده‌ ‌آن‌ حضرت‌. و ‌از‌ ‌آن‌ جمله‌ احکام‌ و دستورات‌ و قوانين‌ محکمه‌ مبينه‌ دين‌ مقدس‌ اسلام‌، و ‌از‌ ‌آن‌ جمله‌ مواعظ و نصايح‌ ‌آن‌ بزرگوار، و ‌از‌ ‌آن‌ جمله‌ پيشرفت‌ ‌او‌ ‌با‌ عدّه‌ قليل‌ ضعيف‌ و چيره‌ شدند ‌بر‌ دشمنان‌ بسيار ‌با‌ قوّت‌ و شوکت‌ و ‌غير‌ اينها ‌حتي‌ براهين‌ عقليه‌ ‌که‌ ‌در‌ مقام‌ ‌خود‌ بيان‌ ‌شده‌ وَ کَذَّبتُم‌ بِه‌ِ ‌که‌ ‌از‌ روي‌ عناد و عصبيت‌ و حب‌ّ جاه‌ و مقام‌ ‌با‌ اينکه‌ حق‌ ‌بر‌ ‌آنها‌ معلوم‌ و محقق‌ ‌شده‌ ‌بود‌ تکذيب‌ کردند، و تعبير بضمير مذکر ‌با‌ اينکه‌ کلمه‌ بيّنه‌ تأنيث‌ دارد باعتبار معني‌ ‌است‌ ‌که‌ مراد دليل‌ و برهان‌ ‌است‌ جَحَدُوا بِها وَ استَيقَنَتها أَنفُسُهُم‌ نمل‌ ‌آيه‌ 14. ما عِندِي‌ ما تَستَعجِلُون‌َ بِه‌ِ آنچه‌ ‌را‌ ‌که‌ اينها تقاضا ميکردند يکي‌ گفتند يَسئَلُونَک‌َ عَن‌ِ السّاعَةِ أَيّان‌َ مُرساها اعراف‌ ‌آيه‌ 183، ‌که‌ يوم بعث‌ و نشور ‌باشد‌ يکي‌ تقاضاي‌ نزول‌ عذاب‌ أَوِ ائتِنا بِعَذاب‌ٍ أَلِيم‌ٍ انفال‌ ‌آيه‌ 133، يکي‌ تقاضاهاي‌ بي‌جا مثل‌ اينکه‌ گفتند وَ قالُوا لَن‌ نُؤمِن‌َ لَک‌َ حَتّي‌ تَفجُرَ لَنا مِن‌َ الأَرض‌ِ يَنبُوعاً أَو تَکُون‌َ لَک‌َ جَنَّةٌ مِن‌ نَخِيل‌ٍ وَ عِنَب‌ٍ فَتُفَجِّرَ الأَنهارَ خِلالَها تَفجِيراً أَو تُسقِطَ السَّماءَ کَما زَعَمت‌َ عَلَينا کِسَفاً أَو تَأتِي‌َ بِاللّه‌ِ وَ المَلائِکَةِ قَبِيلًا أَو يَکُون‌َ لَک‌َ بَيت‌ٌ مِن‌ زُخرُف‌ٍ أَو تَرقي‌ فِي‌ السَّماءِ وَ لَن‌ نُؤمِن‌َ لِرُقِيِّک‌َ حَتّي‌ تُنَزِّل‌َ عَلَينا کِتاباً نَقرَؤُه‌ُ اسراي‌ ‌آيه‌ جلد 7 - صفحه 89 92‌-‌ 95، و امثال‌ اينها ‌از‌ اموري‌ ‌که‌ بدست‌ قدرت‌ حق‌ ‌است‌ و خداوند بمقدار لازم‌ ‌براي‌ اثبات‌ رسالت‌ موافق‌ حکمت‌ ‌هر‌ چه‌ باو حجت‌ تمام‌ شود ‌در‌ دست‌ انبياء جاري‌ مينمايد نه‌ طبق‌ هوي‌ و هوس‌ مردم‌. إِن‌ِ الحُکم‌ُ إِلّا لِلّه‌ِ تمام‌ امور تحت‌ مشيئت‌ الهيست‌ (ازمّة الامور طرّا بيده‌ و الکل‌ مستمدة ‌من‌ مدده‌) ما قَطَعتُم‌ مِن‌ لِينَةٍ أَو تَرَکتُمُوها قائِمَةً عَلي‌ أُصُولِها فَبِإِذن‌ِ اللّه‌ِ حشر ‌آيه‌ 5. يَقُص‌ُّ الحَق‌َّ ‌يعني‌ آنچه‌ بيان‌ ميفرمايد و خبر ميدهد ‌از‌ قضاياي‌ گذشته‌ و آينده‌ و دستورات‌ ميدهد و افعالي‌ ‌که‌ ‌از‌ تکوينيات‌ و تشريعيات‌ ‌از‌ ‌او‌ صادر ميشود تمام‌ حق‌ ‌است‌ و ثابت‌ و موافق‌ حکم‌ و مصالح‌ وَ هُوَ خَيرُ الفاصِلِين‌َ ‌بين‌ حق‌ و باطل‌ بمقدار خردلي‌ تجاوز ‌از‌ حق‌ نميکند ‌اگر‌ نعمت‌ دهد ‌ يا ‌ بلاء، صحت‌ ‌ يا ‌ مرض‌، غناء و فقر، حيات‌ و موت‌، ثواب‌ و عقاب‌ تماما بجا و بموقع‌ ‌است‌.

آیات این صفحه