تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ هُوَ الَّذِي يَتَوَفَّاکُمْ بِاللَّيْلِ وَ يَعْلَمُ ما جَرَحْتُمْ بِالنَّهارِ ثُمَّ يَبْعَثُکُمْ فِيهِ لِيُقْضى أَجَلٌ مُسَمًّى ثُمَّ إِلَيْهِ مَرْجِعُکُمْ ثُمَّ يُنَبِّئُکُمْ بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (60)
ترجمه
و او است آنکه ميگيرد روح شما را در شب و ميداند آنچه کسب نموديد در روز پس برمى‌انگيزد شما را در آن تا تمام شود اجل نام برده شده پس بسوى او است بازگشت شما پس خبر ميدهد شما را بآنچه بوديد که بجا ميآورديد.
تفسير
خداوند ارواح بندگانرا در شب موقع خواب قبض ميفرمايد ولى شعاع آن باقى ميماند در بدن و باين سبب خواب مى‌بينند و وقتى بيدار ميشوند ثانيا روح ببدن آنها عود مينمايد زودتر از يک لحظه چنانچه از امير المؤمنين (ع) روايت شده است و ميداند هر عملى را که از بنده در موقع بيدارى صادر شود خواه خوب باشد و خواه بد و تقابل خواب و بيدارى در شب و روز باعتبار متعارف است و همچنين بعث در روز باعتبار نوعيّت آن است و اين خواب و بيدارى بقدرى تکرار مى‌شود تا عمر بپايان برسد چنانچه قمى ره از حضرت باقر (ع) نقل نموده که مراد از اجل مسمى در اين آيه موت است پس بازگشت خلق براى وصول بحق و حکم خدا است بعد از مرگ پس خبر ميدهد آنها را بجزاى اعمال در برزخ و قيامت.
جلد 2 صفحه 330