تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ هُوَ الْقاهِرُ فَوْقَ عِبادِهِ وَ يُرْسِلُ عَلَيْکُمْ حَفَظَةً حَتَّى إِذا جاءَ أَحَدَکُمُ الْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنا وَ هُمْ لا يُفَرِّطُونَ (61)
ترجمه
و او است غالب و قادر فوق بندگانش و ميفرستد بر شما نگهبانانى تا چون بيايد يکى از شما را مرگ بميرانند او را فرستادگان ما و ايشان تقصير نمىکنند.
تفسير
خداوند اقتدار و استيلا و استعلاء دارد بر بندگان و ملائکه را موکلّ آنها فرموده که حفظ مىکنند آنان و اعمالشان را و دور مينمايند از آنها متمرّدان شياطين و گزندگان زمين را و مينويسند هر چه را بجا ميآورند از حسنات و سيّئات و گفته شده است حکمت نوشتن اعمال آنستکه وقتى بنده بداند که هر کارى بکند نوشته ميشود و روز قيامت آشکار مىگردد و همه ميشناسند او و اعمالش را تا ميتواند خود را از کار بد نگهدارى ميکند و چون بلطف مولى اعتماد دارد بقدريکه از ملائکه ملاحظه دارد از مولى ندارد و وقتى که اجل موعود برسد ملک الموت و ملائکه زير دست او که به فرمان اويند قبض روح او را مىنمايند و کوتاهى نمىکنند در قبض آنى از آن مقرر ..