تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
ثُمَّ رُدُّوا إِلَى اللَّهِ مَوْلاهُمُ الْحَقِّ أَلا لَهُ الْحُکْمُ وَ هُوَ أَسْرَعُ الْحاسِبِينَ (62)
ترجمه
پس بازگردانيده شوند بسوى صاحب اختيارشان که حق است آگاه باشيد مر او را است حکم و او است زودترين حساب کنندگان.
تفسير
در روز قيامت بازگشت خلق بحکم و جزاء صاحب اختيار على الاطلاقى است که او ثابت و عدل و بر حق است و حکم نمى‌کند مگر بحق و کسى غير از او در آن روز حاکم نيست و او بمقدار يک چشم بهم زدن از حساب خلق اوّلين و آخرين فارغ ميشود چنانچه در سوره بقره گذشت و در اعتقادات است که خداوند خطاب ميفرمايد خلق اولين و آخرين را در موقع حساب روز قيامت بيک مخاطبه بطوريکه هر مخاطبى خطاب خود را ميشنود و منحصر بخود مى‌پندارد و خطاب غير را نمى‌شنود و بازنميدارد خداوند را هيچ مخاطبه از مخاطبه ديگر و فارغ مى‌شود از حساب تمام خلق در مقدار نيم ساعت از ساعات دنيا حقير عرض مى‌کنم مراد از ساعت شصت دقيقه نيست بلکه معنى ساعت پاره از زمان است و براى تقريب بذهن عامّه تحديد شده است و با چشم بهم زدن منافات ندارد.
جلد 2 صفحه 331