تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) قُلْ مَنْ يُنَجِّيکُمْ مِنْ ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ تَدْعُونَهُ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً لَئِنْ أَنْجانا مِنْ هذِهِ لَنَکُونَنَّ مِنَ الشَّاکِرِينَ (63) ترجمه‌ بگو کيست که نجات ميدهد شما را از تاريکيهاى بيابان و دريا ميخوانيدش بزارى و نهانى که اگر برهاند ما را از اين هر آينه ميباشيم البته از شکرگزاران. تفسير مراد از ظلمات شدائد است چون سختيها و تاريکيها در هول و وحشت شرکت دارند و در اين قبيل مواقع دنيا در نظر تيره و تار ميشود و حالت تضرع و زارى براى انسان ظاهرا و باطنا روى ميدهد و خدايرا بزبان و قلب ميخوانند و مى‌گويند که اگر نجات دهى ما را بعد از اين پيرامون گناه نمى‌گرديم ..