تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
قُلِ اللَّهُ يُنَجِّيکُمْ مِنْها وَ مِنْ کُلِّ کَرْبٍ ثُمَّ أَنْتُمْ تُشْرِکُونَ (64)
ترجمه
بگو خدا نجات مىدهد شما را از آن و از هر اندوهى پس شما شرک مىآوريد.
تفسير
رحمت الهى هميشه شامل حال بندگان هست و در مواقع شدّت و غير آن هر اندوهى باشد دستگيرى فرموده رفع همّ و غم را مينمايد ولى بندگان عهدشکن بعد از آنکه خداوند آنها را از شدت و اندوه نجات داد بحال اول خود عود مىکنند اگر عاصى باشند بمعصيت و اگر مشرک بودند بشرک ..