تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) قُلِ اللَّهُ يُنَجِّيکُمْ مِنْها وَ مِنْ کُلِّ کَرْبٍ ثُمَّ أَنْتُمْ تُشْرِکُونَ (64) قُلِ اللَّهُ يُنَجِّيکُمْ مِنْها وَ مِنْ کُلِّ کَرْبٍ‌: بگو اى پيغمبر، خداوند سبحان نجات دهد شما را از اندوه ظلمات بر و بحر و از هر غصه و غمى که غير آن باشد ثُمَّ أَنْتُمْ تُشْرِکُونَ‌: پس شما دوباره به شرک رجوع کرده به عهد خود وفا نمى‌کنيد. نکته- وضع «تشرکون» در موضع «تشکرون» تنبيه است بر آنکه هر که شرک آورد در عبادت خدا، گوئيا اصلا حق سبحانه را نپرستيده، و لذا شخص موحد بايد چهار مقام توحيد را دارا باشد: توحيد ذاتى. توحيد صفاتى. توحيد افعالى. توحيد عبادتى. و اخلال به يکى از اين چهار از جرگه موحدين خارج و در زمره مشرکين داخل خواهد بود.