تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
لِکُلِّ نَبَإٍ مُسْتَقَرٌّ وَ سَوْفَ تَعْلَمُونَ (67)
لِکُلِّ نَبَإٍ مُسْتَقَرٌّ: از براى هر خبرى از وعد و وعيد وقتى است که در آن وقت مقرر و واقع شود. يا هر عملى را جزائى است. و قول اول اظهر و احسن است. وَ سَوْفَ تَعْلَمُونَ: و زود باشد که بدانيد آن را نزد وقوع آن در دنيا يا در آخرت.
ارشاد القلوب- قال رسول اللّه: لا يغرّنّکم من ربّکم طول النّسيّة و تمادى
تفسير اثنا عشرى، ج3، ص: 300
الامهال و حسن التّقاضى، فانّ اخذه اليم و عذابه شديد، انّ اللّه تعالى فى کلّ نعمه حقّا و هو شکره، فمن ادّاه زاده و من قصر فيه سلبه منه فليراکم (فلراکم- خ، ل) اللّه من النّقمة و جلين کمايرا بالنّعمة فرحين. «1» فرمود رسول اکرم صلى اللّه عليه و آله مغرور نکند شما را از پروردگار شما درازى واگذاشتن و مهلت دادن و نيکوئى تأديه. پس به تحقيق گرفتن الهى بعقوبت اليم و عذاب سبحانى شديد. بدرستى که براى خداى تعالى در هر نعمتى حقى است و آن شکر او باشد، پس هر که اداى آن کند زياد فرمايد آن را، و هر که تقصير نمايد سلب فرمايد آن را از او. پس بايد ببيند خدا شما را از نقمت ترسناک، همچنانکه مى‌بينيد به نعمت فرحناک.
فائده- در منهج: در اخبار وارد شده خاصيت آيه «لِکُلِّ نَبَإٍ مُسْتَقَرٌّ- الخ» آنست که چون بر کاغذى نويسند و در دندان گيرند، درد آن را فايده دهد- اما با اعتقاد و لوازم آيه را عمل نمودن. «2»